ترفند - آموزش - اینترنت - رجیستری

براي اين كار منوي Start رو باز كنيد روي RUN كليك كنيد و بنويسيد REGEDIT بعد OK رو بزنيد .
مسير زير رو پيدا كنيد :
HEKEY-CURRENT-USER \ Software \ Microsoft \ Windows \ Current Version \ Explorer \ Advanced
حالا اگه يه خورده به سمت راست دقت كنيد اسم هايي كه اونجا مي بينيد آشناست . مثلا :Start_ShowRUN .
خوب حالا با دوبار كليك كردن روي آن ها با وارد كردن عدد 0 باعث عدم نمايش ، عدد 1 نمايش عادي و عدد 2 نمايش همراه با زير منو شيد.
براي ديدن تغييرات ، ويندوز رو Reset كنيد .
اگه همچين مواردي رويت نشد مثلا همون Start_ShowRun يا بقيه ، مي تونيد اول بريد ومنوي استارت رو دست كاري كنيد .
روي منوي TaskBar كليك راست كنيد بعد Properties رو انتخاب كنيد .
حالا Start Menu > Customize> Advanced بريد بعد چند تا از گزينه هاي قسمت Start Memu Items رو به دلخواه تغيير بديد
روي OK و دوباره OK كليد كنيد تا تغييرات اعمال بشه . حالا با خيال راحت به مسير بالا بريد

شايد برايتان پيش اومده باشه که مثلا يه برنامه داريد که حجمش از 700 مگابايت بيشتر باشه . و مي خواهيد اونو رايت کنيد در اين مواقع مي بايست اون برنامه رو فشرده کنيد که البته شايد باز هم اون برنامه تو سي دي جا نشه . با اين ترفند مي تونيد بر روي سي دي هاي معمولي حتي تا 1 گيگا بايت اطلاعات ذخيره کنيد .
ابتدا مي بايست ببينيد رايتر شما overburning ساپورت مي کنه يا نه . براي تست اين کار مراحل زير را دنبال کنيد :

ابتدا به برنامه Nero رفته و سپس کليد هاي ترکيبي Ctrl + R را فشار دهيد . تو اين پنجره ببينيد که در قسمت Recorder information ، رو به روي عبارت Over burn عبارت suported نوشته شده است يا نه . اگر عبارت ساپورت نوشته شده باشد شما مي تو نيد از اين ترفند استفاده کنيد .

حال به منوي File رفته و قسمت preferences رو انتخاب کنيد سپس در قسمت Expert features دقت کنيد که عبارت enable overburn قعال باشد . در زير همين گزينه مقدار مجاز overburn رو به دقيقه مشخص کنيد .

حال به منوي File رفته و گزينه New را انتخاب کنيد و در قسمت Multisession گزينه No Muttisession را انتخاب نماييد . سپس در قسمت Burn عبارت Write Method رو به Disc at Onec تبديل کنيد .

حال مي تونيد سي دي خود را رايت کنيد مقدار رايت هم بستگي خيلي زيادي به رايتر داره .

در اينکه اينترنت و کامپيوتر يک چيزي توي مايه هاي همان ذغال و منقل هستند که شکي نيست! مثال عيني اش اينکه بر اساس تحقيقاتي که در ولايت کفر و استکبار (آمريکا) شده است 65 درصد اهالي ولايت مذکور گفته اند زماني که با کامپيوترشان مي گذرانند بيشتر از زماني است که صرف همسرشان مي کنند! (چه خوب :-) اما حالا با اين تفاسير مي توانيد از خودتان بپرسيد وقتي پشت کامپيوترتان مي نشينيد چه مي کنيد؟ يا چگونه وقتتان ميگذرد؟ به صورت مفيد مي گذرد يا هدر مي رود؟ بيشتر از چه نرم افزارهايي استفاده مي کنيد؟ چه سايتها و وبلاگهايي را بيشتر سر مي زنيد و مطالعه مي کنيد؟



به همه ي اين سئوالات با يک ابزار رايگان با عنوان RescueTime که اطلاعاتي آماري از فعاليت هاي شما با کامپيوترتان تهيه مي کند مي توانيد پاسخي دقيق بدهيد. اين ابزار بدون اينکه براي شما مزاحمتي ايجاد کند همه ي فعاليتهاي شما را پشت کامپيوترتان تحت نظر ميگيرد و بعد با رعايت حريم خصوصي شما هر 30 دقيقه يکبار اطلاعات آماري که تهيه کرده است را بر روي وب سايت مخصوص اش ارسال مي نمايد. بدين صورت شما مي توانيد آماري از فعاليت هايي که روي کامپيوترتان حالا چه توسط شخص خودتان يا چه توسط شخص ديگري صورت گرفته است را در هر لحظه و از هر کجا بر روي اينترنت مشاهده کنيد و آن را براي خود آناليز کنيد.

اين امکان هم در نظر گرفته شده که استفاده شما از برخي نرم افزارها و همين طور مراجعه تان به برخي از سايت ها در آمار نهايي ليست نشود. اگر هم نگران اطلاعاتي هستيد که RescueTime از کامپيوتر شما به سايتش ارسال ميکند مي توانيد Log هاي اين نرم افزار در آدرس هاي زير روي کامپيوترتان چک کنيد.

Windows XP:
C:\Documents and Settings\\Local Settings\Application Data\RescueTime.com\logs\pending

Windows Vista:
C:\Users\\AppData\Local\RescueTime.com\logs\pending

يوني کد به هر نويسه يک اعداد يکتا اختصاص مي دهد،
مستقل از محيط،
مستقل از برنامه،
و مستقل از زبان.

اصولاً کامپيوترها فقط با عددها کار مي کنند و حروف و نويسه هاي ديگر را با تخصيص عددي به هر يک از آنها ذخيره مي کنند. تا قبل از اختراع يوني کد، صدها سيستم کُدگذاري مختلف براي تخصيص اين اعداد وجود داشت. نويسه هاي هيچ کُدگذاري اي به تنهايي کافي نبود: مثلاً اتحاديه? اروپا به چندين کُدگذاري مختلف براي در بر گرفته شدن همه? زبان هايش نياز داشت. حتي براي زباني مثل انگليسي نيز هيچ کُدگذاري اي به تنهايي براي همه? حروف، علايم نقطه گذاري، و نمادهاي فني متداول کافي نبود.

اين سيستم هاي کدگذاري با هم تعارض نيز داشتند. يعني دو کُدگذاري مختلف ممکن بود از اعداد يکساني براي دو نويسه? مختلف، يا از اعداد مختلفي براي نويسه هاي يکسان استفاده کنند. با وجود اين که هر کامپيوتري (بالاخص کارگزارهاي شبکه) لازم است از کُدگذاري هاي مختلف و متعددي پشتيباني کند، هرگاه داده ها از کُدگذاري ها يا محيط هاي مختلف عبور کنند، در معرض خطر تحريف قرار مي گيرند.
يوني کد دارد اين وضع را تغيير مي دهد!

يوني کد به هر نويسه يک عدد يکتا اختصاص مي دهد، مستقل از محيط، مستقل از برنامه، و مستقل از زبان. استاندارد يوني کد را پيشتازان صنعت کامپيوتر، از قبيل شرکت هايي چون آي بي ام، اَپل، اچ پي، اورکل، جاست سيستم، سان، ساي بيْس، مايکروسافت، يوني سيس، SAP و بسياري شرکت هاي ديگر پذيرفته اند. استانداردهايي چون XML، جاوا، اکمااسکريپت (جاوااسکريپت)، LDAP،‏ Corba 3.0،‏ ‏WML، و غيره، يوني کد را ملزم مي دانند و روش رسمي پياده سازي استاندارد ISO/IEC 10646 نيز يوني کد است. يوني کد در بسياري از سيستم عامل ها، همه? مرورگرهاي امروزي، و بسياري از محصولات ديگر پشتيباني مي شود. پيدايش استاندارد يوني کد، و در دسترس بودن ابزارهايي که از آن پشتيباني مي کنند، از چشمگيرترين روندهاي جديد در صحنه? جهاني فناوري هاي نرم افزاري بوده است.

گنجاندن يوني کد در وب گاه ها و برنامه هاي کاربردي کارخواه?کارساز يا چندلايه اي، در مقايسه با استفاده از مجموعه نويسه هاي قديمي، مي تواند باعث کاهش قابل ملاحظه? هزينه ها شود. يوني کد اين امکان را فراهم مي کند که يک محصول نرم افزاري واحد يا يا يک وب گاه واحد بتواند بدون نياز به طراحي و مهندسي مجدد، در محيط ها، زبان ها، و کشورهاي متعددي کار کند. يوني کد به داده ها نيز امکان مي دهد که بدون تحريف از سيستم هاي مختلف عبور داده شوند.
درباره? کنسرسيوم يوني کد

کنسرسيوم يوني کد سازمان غيرانتفاعي اي است که براي بهبود، گسترش، و ترويج استفاده از استاندارد يوني کد تأسيس شده است، استانداردي که شيوه? بازنمايي متون را در محصولات نرم افزاري و استانداردهاي امروزي مشخص مي کند. اعضاي اين کنسرسيوم طيف گسترده اي را از شرکت ها و سازمان هاي فعال در صنعت پردازش اطلاعات، در بر مي گيرند. پشتيباني مالي اين کنسرسيوم صرفاً از طريق حق عضويت اعضا است. عضويت در کنسرسيوم يوني کد براي سازمان ها و افراد هر جاي دنيا که استاندارد يوني کد را پشتيباني کنند و بخواهند در گسترش و پياده سازي آن کمک کنند، آزاد است.

براي اطلاعات بيشتر، مراجعه کنيد به واژه نامه، محصولات با پشتيباني يوني کد، معرفي فني و منابع مفيد.

در پنجره Dialup Networking گزينه ايي وجود دارد كه با انتخاب اون مي شه رمز اتصال به اينترنت را ذخيره كرد ،
تا در اتصالات بعدي نياز نباشه دوباره اون رو وارد كنيم ، كه البته اگر اين گزينه رو علامت نزنيم رمز ذخيره نمي شه ،
ولي در هر صورت UserName ذخيره مي شه . خوب حالا براي اين كه UserName هم ذخيره نشه ،
به مسير زير در رجيستري بريد (Start>Run>Regedit) .
HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Services\RasMan\Parameters
حالا در قسمت سمت راست با چنين دستوري مواجه مي شويد DisableSavePassword مقدار آن
كه برابر صفر است را به يك تغيير دهيد .

شما ميتوانيد در محيط ويندوز XP بدون هيچ نرم افزار ويژه اي فونت هاي زيبايي را براي استفاده شخصي خود طراحي کنيد.
برنامه مذکور را که مانند بسياري از برنامه هاي ويندوز درآن مخفي شده است ،
ميتوان با تايپ کلمه Eudcedit در Run اجرا کرد.
حال در پنجره ابتدايي دکمه OK را بزنيد وبه طراحي و ويرايش کاراکتر مورد نظرتان بپردازيد .
بعد از اتمام کار آن را از منوي Edit و انتخاب گزينه ي Save Character ذخيره کنيد .
اما جهت استفاده کردن از اين فونت شما بايد مراحل زير را طي کنيد :
Start / All Program / Accessories / System Tools / Character Map
سپس پس از انتخاب گزينه All Font Private Characters از ليست فونت ها ، همه کاراکترهايي که قبلا طراحي کرده ايد ،
در جدول وسط صفحه نمايان مي شود . حال روي کاراکتر مورد نظرتان دوبار کليک کرده و پس از انتقال آن به قسمت Character To Copy
دکمه Copy را کليد کنيد سپس آن را در محيط مورد نظرتان مانند paste, word کنيد .

وي برنامه Winamp راست كليك كنيد و گزينه Option را انتخاب كنيد و بعد گزينه Preferences را .
حال يك منو باز مي شود كه گزينه هاي مختلفي دارد و شما بايد گزينه Input را كليك كرده و حال يك منو در سمت راست مي بينيد .
در اينجا ، گزينه...Nullsoft Directshow decoder وجود دارد . روي اين گزينه 2 بار كليك كنيد تا باز شود ،
حالا شما چند پسوند تصويري مي بينيد :
MPG;MPEG;M2V;AVI;ASF;WMV
حالا پس از آخرين پسوند ،
يك سيمي كالن ؛ اضافه كرده و بعد از آن DAT را نيز اضافه كنيد (مثال : WMV;DAT) سپس OK را بزنيد .
بنابراين مطمئن باشيد هر نسخه از Winamp كه اين گزينه Nullsoft Directshow decoder را داشت ،
DAT را مي خواند .

در ويندوز به طور پيش فرض در شاخه Program Files نصب مي شوند .
وشما از عوض كردن اين مسير به طور مداوم به هر دليلي خسته شده ايد و دوست داريد به طور
پيش فرض برنامه در مسير دلخواه و از پيش تايين شده شما نصب شوند .
شما مي توانيد از طريق رجيستري خيال خودتان را راحت كنيد ..
regedit را در run كه از منوي استارت باز كرده ايد تايپ كنيد و تاييد را بزنيد.
نشاني زير را دنبال كنيد:
KEY_LOCAL_MACHINE \ SOFTWARE \ microsoft \ Windows \ CurrentVersion
مقدار ProgramFilesDir را به نشاني مورد نظرتان تغيير بدهيد .

اگر ISP شما در ارائه خدمات خود چند شماره استفاده مي كند و در مواقعي ، برخي از شماره هاي آن اشغال مي باشند و
از دادن شماره تلفن جديد ، به صورت ممتد خسته شده ايد ،آن را به شماره گير ويندوز واگذار كنيد .
از طريق آدرس زير :
My Computer > Contrlol Panel > Intenet Option > Connections > Settings > Peroperties
و پس از آن ، Alternates را كليك كنيد . حال در پنجره جديد كه باز مي شود ، با كليك بر دكمه add ، شماره هاي جديد را اضافه نماييد .
بدين طريق ، شماره گير در صورت اشغال بودن هر يك از خطوط به سراغ شماره يا خط بعد مي رود و ديگرمجبور نخواهيد بود كه به صورت دائم شماره را به صورت دستي وارد نمائيد.

در صورتي كه بخواهيد گزينه دلخواهي به گزينه هاي زير منوي Send To موجود در منوي كليك راست
در ويندوز اضافه كنيد بايد وارد مسير زير شويد :
D:\Documents and Settings\username\SendTo

(درايو ويندوز شما ممكن است "C" يا درايو ديگري باشد . به جاي Username ، نام كاربري كه با آن وارد مي شويد را پيدا نماييد .)
سپس يك آيكون ميانبر (Shortcut) از برنامه يا درايو مورد نظر خود تهيه كرده و در آن فولدر قرار دهيد .
به همين راحتي و بدون استفاده از رجيستري !!! .
(دوستان توجه كنن اگه فولدر Send to رو تو مسير بالا پيدا نكرديد به اين مسير يه سري بزنيد :
D:\Windows\send to) .

اگر علاقه منديد كه نامگذاري حروف درايو ها رو در ويندوز XP تغيير بديد روي My Copmputer
كليك راست كرده و Manage رو انتخاب كنيد .
حالا در پنجره ايي كه باز ميشه و در زير Storage روي Disk Management كليك كنيد .
در قسمت سمت راست روي درايوي كه مي خواهيد حرف آن رو تغيرر بديد كليك راست كرده و
Change Drive Letter And Path رو انتخاب كنيد .
در پنجره ايي كه باز مي شه Change رو انتخاب كنيد و حرف مورد نظرتون رو براي درايو مشخص كنيد .

وقتي روي برنامه هاي اجرايي در ويندوز XP كليك راست مي كنيد ، گزينه به نام Run As
وجو دارد . پس از انتخاب اين گزينه كادري باز مي شود .
و شما مي توانيد نام كاربري و كلمه عبور ديگري را غير از آنچه با آن وارد ويندوز شده ايد
وارد كنيد . در حقيقت به اين طريق مي توانيد برنامه اي را با نام كاربر ديگري اجرا كنيد .
اين كار براي اجراي برنامه ها براي وقتي كاربري كه با آن وارد شده ايد اجازه ي اجراي اون برنامه رو نداره
و موارد مشابه آن مفيده .

امروزه اكثر كاربران ، بر روي كامپيوتر خود چند ويندوز نصب مي كنند ، كه عمدتا يكي ويندوزXP وديگري ويندوز98 است. اگر شما هم جزو اين كاربران باشيد، حتما ديده ايد كه به هنگام آغاز كار سيستم،انتخابي مبني بر اينكه وارد كدام سيستم عامل شويد در پيش روي شماست وچنانچه شما در مدت30 ثانيه، بر روي Enter كليك نكنيد، خود به خود وارد ويندوزي مي شوديد كه به طور پيش فرض انتخاب شده است. حال من قصد دارم تا روش تغيير اين موارد را ذكركنم.درابتدا وارد يكي از ويندوزها (ترجيحا ويندوز XP) شويد.
در ابتدا بر روي My Copmputer راست كليك انجام داده و سپس Properties را انتخاب كنيد. حال بر روي Advanced كليك كنيد، سپس در قسمت Startup and Recovery بر روي Setting كليك كنيد. در پنجره باز شده،در قسمت Default Operating System به راحتي مي توانيد در منوي كشويي
سيستم عامل پيش فرض را تغيير دهيد.
در قسمت Time to display list of oparating systems نيزمي توانيد با تغيير عدد 30 ، مدت زمان تاخير سيستم جهت انتخاب يكي از سيستم عامل ها را ، كم يا زياد كنيد.همچنين با كليك بر روي Edit مي توانيد فايل Boot.ini را به طور دستي آن را ويرايش كنيد.

در ويندوز XP، با نگه داشتن کليد Shift در پنجره Turn off computer، دکمه Standby به Hibernate تبديل مي شود.

جدولي که در اين بخش آمده بهترين ويژگي هاي PCI Express و AGP 8X را بر پايه مشخصات اعلام شده با هم مقايسه مي کند. انتقال داده ها در رابط AGP 8X به صورت موازي انجام مي گيرد و مقياس پذير (Scaleable) نيست. در مقابل، در PCI Express داده ها در حالت سريال منتقل مي شوند.

مقايسه ميان PCI Express و AGP 8X:

AGP 8X
بيشترين پهنا: 32 بيت
بيشترين بسامد: 266 مگاهرتز (66 مگاهرتز)
بيشترين آهنگ انتقال: 99/1
آهنگ انتقال روي هر پايه: 18 مگابيت بر ثانيه
طول Pipeline درخواست: 32
طول درخواست: 8 تا 64 بايت
حافظه مشترک: بله (GART)
رابط فيزيکي: اتصال نقطه به نقطه
نوسان ساز: بسامد بيروني هماهنگ
بيشترين توان مصرفي: 25 وات (110/50 وات در AGP Pro)
شمار پايه ها: 132
زمان عرضه: 2002

PCI Express X16

بيشترين پهنا: 32 زوج سيم سريال
بيشترين بسامد: 5/2 گيگاهرتز
بيشترين آهنگ انتقال: 73/3
آهنگ انتقال روي هر پايه: 100 مگابيت بر ثانيه
طول Pipeline درخواست: 256
طول درخواست: 4 تا 4096 بايت
حافظه مشترک: بله (سيستم عامل و راه انداز)
رابط فيزيکي: اتصال تفاضلي
نوسان ساز: بسامد دروني
بيشترين توان مصرفي:25 وات، 75 وات
شمار پايه ها: 164
زمان عرضه: 2004

مشخصات PCI Express پيوسته در دست بررسي و تصحيح است. اين کار از سوي مجمع PCI-SIG انجام مي گيرد.

همواره راه هايي وجود دارد که بدون نياز به تخصص افراد ماهر ميتوان پي به عيب سخت افزارهاي مشکل دار خود ببريد. اين ترفند اگر چه يک راهنماي جامع براي عيب زدايي از کامپيوترتان نيست اما مي تواند شما را به سمت يافتن مشکل کامپيوتر راهنمايي کند. مطمئنأ پيدا کردن عيب کامپيوتر توسط شخص خودتان بسيار شيرين تر از تشخيص آن توسط يک تعميرکار با تجربه است!
اگر بعد از فشردن دکمه power ، کامپيوتر روشن نشد
بررسي کنيد آيا سيم برق متصل است؟ آيا سر ديگر سيم برق متصل شده است؟ سوييچي که در پشت کامپيوترتان وجود دارد چک کنيد. از اتصال صحيح منبع تغذيه به مادربرد اطمينان حاصل کنيد. کابل برق فلاپي را چک کنيد. اگر هيچ يک از اين کارها نتيجه نداد در مرحله بعد هر چيزي را که به مادربرد متصل است به غير از کابل برق، سيم دکمه power، کارت گرافيک، حافظه RAM و CPU را جدا کنيد. اگر باز هم سيستم بالا نمي آيد يک يا دو قطعه از سيستم شما معيوب است. در اين مورد به احتمال زياد مادربرد يا منبع تغذيه Case شما اشکال دارد.

اگر سيستم روشن مي شود ولي بوق نمي زند يا بالا نمي آيد
ابتدا همه اتصالات را چک کنيد و دوباره امتحان کنيد. در صورتي که اين عمل مؤثر نبود، بهترين کار اين است که مانند بالا همه چيز را به غير از سيم دکمه power، کارت گرافيک، حافظه RAM و CPU را از مادربرد جدا کرده و دوباره امتحان کنيد.
اگر کامپيوتر به خوبي شروع به کار کرد کامپيوتر را خاموش کنيد و هر بار يک قطعه را متصل کرده و سپس کامپيوتر را روشن کنيد تا جايي که مشکل را پيدا کنيد ولي اگر کامپيوتر اصلا‎‎ً روشن نشد احتمالاً يک يا چند قطعه معيوب داريد(CPU ،RAM، مادربرد و منبع تغذيه).

کامپيوتر روشن مي شود و متناوبا‎ً بوق مي زند، بالا مي آيد
ببينيد آيا حافظه RAM شما بدرستي نصب شده است اگر لازم است آن را بيرون آوريد و دوباره جا بزنيد.

سيستم روشن مي شود يک سري بوقهاي سريع مي زند، بالا نمي آيد
ببينيد آيا کارت گرافيک به درستي روي اسلات AGP نشسته است يا خير.اگر مقدار کمي از کارت گرافيک خارج از اسلات AGP باشد سيستم بالا نمي آيد.
چند مشکل ديگر هم وجود دارد که بوسيله اين بوقها شناسايي مي شود اما دو مورد بالا معمول ترين موارد هستند.
اگر سيستم بالا مي آيد ولي مشکلاتي را مشاهده مي کنيد در اين جا دو مشکل عمده ذکر مي شود. کامپيوتر شما در هنگام نصب سيستم عامل بارها از حرکت باز مي ايستد علت آن مي تواند گرماي CPU باشد بخصوص CPU هاي شرکت AMD يا CPU هاي قديمي تر شرکت INTEL. چک کنيد آيا فن CPUبخوبي عمل مي کند و چک کنيد آيا هيت سينک (قطعه آلومينيومي که روي CPU نصب شده و معمولاً رنگ سياه دارد) بخوبي نصب شده است و با سطح CPU کاملاً موازي است. مطمئن شويد از هيت سينکي استفاده مي کنيد که ساخت سازنده CPU شماست. هيت سينک اگر درست نصب شود بيش از آنچه نياز است خنک کاري انجام مي دهد.

مشکلات زيادي در سيستم عامل همراه با صفحات آبي که ظاهر مي شود داريد
خطاهايي که در هنگام کپي کردن فايل هاي Set up بوجود مي آيند بخصوص در ويندوز 2000 و XP، به احتمال زياد نشانه وجود مشکل در حافظه RAM شماست. اين امکان هم وجود دارد که مشکل از هارد ديسک شما باشد اگر خطاها همراه با صفحات آبي است که در آنها Page Fault ديده مي شود يقيناً مشکل از حافظه RAM شماست.

با اين که ديسک هاي نرم توانايي ذخيره اطلاعات را دارند، اما داراي معايبي نيز مي باشند. از جمله اين عيب ها گنجايش و سرعت کم دسترسي به اطلاعات را مي توان نام برد. در صورتي که ديسک سخت اين گونه نمي باشد. هر رايانه معمولاً يک هاردديسک دارد اما بعضي سيستم ها ممکن است داراي دو يا چند هاردديسک باشند. در واقع هاردديسک يک محيط ذخيره سازي دائم براي داده ها مي باشد. اطلاعات در رايانه به گونه اي تبديل مي گردند که بتوان آنها را به طور دائم بر روي هارد ذخيره کرد. هاردديسک در سال 1950 اختراع گرديد. در آن زمان هاردديسک ها با قطر 20 اينچ يعني 50/8 سانتي متر و توانايي ذخيره سازي چندين مگابايت را داشتند. به اين ديسک ها ديسک ثابت مي گفتند. اما براي تمايز آنها با فلاپي ديسک هاردديسک نام گرفتند.اين هاردديسک ها داراي يک صفحه براي نگهداري محيط مغناطيسي مي باشند. در واقع هاردديسک مشابه يک نوار کاست مي باشد و از روش نوار کاست براي ضبط مغناطيسي استفاده مي نمايند. در اين حالت به سادگي مي توان اطلاعات را حذف و بازنويسي کرد. اين اطلاعات مدت ها باقي خواهند ماند.
تمايز هاردديسک با نوار کاست
- در هاردديسک لايه مغناطيسي بر روي ديسک شيشه اي و يا يک آلومينيوم اشباع شده قرار خواهد گرفت که به خوبي سطح آنها صيقل داده مي شود.
- در هاردديسک مي توان به سرعت در هر نقطه دلخواه اطلاعات را ذخيره و بازيابي نمود، به اين صورت که احتياجي به ترتيب ذخيره اطلاعات نمي باشد.
- در هاردديسک هد خواندن و نوشتن ديسک را لمس نخواهد کرد.
- گرداننده هاردديسک هد مربوط به هارد را در هر ثانيه 3000 اينچ به چرخش در مي آورد.
- هاردديسک مي تواند حجم بسيار بالايي از اطلاعات را در فضايي کم و با سرعت بالا ذخيره سازد. اين اطلاعات در قالب فايل ذخيره مي شوند. در واقع فايل مجموعه اي از بايت هاست. زماني که برنامه اي اجرا مي شود هاردديسک اطلاعات مربوط به برنامه را براي استفاده به پردازنده ارسال خواهد کرد.
اجزاي هاردديسک
به مجموعه ديسکهاي دايره اي شکلي که روي هم قرار مي گيرندو اطلاعات بر روي آنها ذخيره مي گردد هاردديسک مي گويند . اين مجموعه براي حفاظت در مقابل گرد و خاک و ساير عوامل مخرب در داخل يک پوشش دربسته قرار مي گيرد. در واقع هاردديسک جعبه اي فلزي است که از چند صفحه ديسک و چند هد تشکيل مي شود. هر ديسک داراي دو سطح است که مي توان داده ها را بر روي آن ذخيره کرد. پس در زمان خواندن و نوشتن بر روي هر يک از ديسک ها دو هد قرار مي گيرد. در زمان خريد هاردديسک نسبت نوک يا هد به ديسک بسيار مهم است يعني اگر نسبت به صورت 8 به 4 بيان شود در واقع هاردديسک 8 نوک يا هد و 4 ديسک يا صفحه دو طرفه دارد. دو برابر بودن تعداد هدها بر صفحه ها نشان مي دهد يک هد براي هر طرف ديسک وجود دارد.
در واقع هاردديسک از دو قسمت زير براي ذخيره و بازيابي اطلاعات استفاده مي کند:
1- هد يا نوک هاي خواندن و نوشتن که از مرکز ديسک به طرف لبه قرار دارد.
2- ديسک هاي دايره اي با توانايي چرخش يا دوران

از نظر نوع نصب و کاربرد هاردديسک به دو دسته تقسيم مي شود:c
1- ديسک هاي سخت قابل حمل
2- ديسک هاي سخت ثابت
نکته:ديسک هاي قابل حمل را بدون اين که اطلاعات آنها صدمه ببيند مي توان حمل کرد، در صورتي که ديسک هاي ثابت در داخل جعبه رايانه نصب مي شود.
توجه داشته باشيد که در زمان روشن بودن رايانه آن را حرکت ندهيد زيرا ديسک سخت صدمه مي بيند.
هاردديسک معمولي در حدود 15 سانتي متر طول، 10 سانتي متر عرض و در حدود 3 سانتي متر ارتفاع دارند. وزن آنها نيز کمتر از 1 کيلوگرم است.
اين گونه ديسک ها در حدود 80 گيگا بايت داده را مي توانند در خود جاي دهند.
ديسک هاي سخت از نظر اندازه به چند دسته تقسيم مي شوند:
1- ديسک هاي سخت 5/2 اينچي
2- ديسک هاي سخت 8/1 اينچي
3- ديسک هاي سخت 25/5 و 5/3 اينچي به نام ديسک هاي سخت تمام قد
4-ديسک هاي سخت 25/5 و 5/3 اينچي مشهور به ديسک هاي سخت نيم قد
ديسک هاي تمام قد در حال حاضر توليد نمي شوند. ديسک هاي شخصي معمولاً از نوع 5/3 اينچي نيم قد بوده و داراي ارتفاع 5/3 سانتي متري هستند. پس ديسک هايي که امروزه ساخته مي شوند اغلب 5/3 و 5/2 اينچي هستند. ديسک هاي سخت 8/1 اينچي حداکثر 5 گيگابايت فضا دارند. اين گونه ديسک ها اطلاعات را بر روي يک سطح از ديسک هاي موجود ذخيره مي کنند.
به اين ديسک ها ديسک يک لبه هم مي گويند اما در حال حاضر مي توان براي هر دو سطح ديسک اطلاعات را ذخيره کرد.
جنس هاردديسک
همانطور که گفته شد ديسک هاي سخت داراي چند صفحه هستند که به طور عمودي روي هم قرار دارند. جنس اين صفحه ها عموماً از شيشه، آلياژ آلومينيوم، ترکيب سراميک و شيشه، سراميک و ساير مواد ساخته مي شود. به اين علت که ديسک ها بايد سبک و مقاوم باشند و در اثر سرما و گرما تغيير حالت ندهند. به طور کلي جنس ديسک ها از آلومينيوم همراه با پوششي از اکسيد آهن يا آلياژ کبالت است که بسيار با ظرافت بر روي آن قرار مي گيرد. اين پوشش مغناطيسي به سطح حامل اطلاعات امکان مغناطيسي شدن مي دهد. علاوه بر اين بسيار نازک مي باشد و در برابر برخورد با هد قابل خواندن و نوشتن است.
جهت اندازه گيري کارآيي يک هاردديسک از دو روش استفاده مي گردد:
1- اندازه گيري زمان جست وجو: مدت زمان بين درخواست يک فايل توسط پردازنده تا ارسال اولين بايت فايل مورد نظر.
2- اندازه گيري ميزان داده: تعداد بايت هاي ارسالي در هر ثانيه براي پردازنده که اين اندازه معمولاً بين 5 تا 40 مگا بايت در هر ثانيه است.

هادرديسک داراي موتوري مي باشد که اين موتور باعث چرخش صفحات هاردديسک مي شود. در کنار برد کنترل کننده، کانکتورهاي مربوط به موتور قرار دارد.
مکانيزمي که باعث حرکت بازوها بر روي هاردديسک مي گردد سرعت و دقت هارد را تعيين مي کند. در اين حالت از يک موتور خطي با سرعت بالا استفاده مي شود.
نحوه قرار گيري اطلاعات در هارد
اطلاعات بر روي سطح هر يک از صفحات ديسک سخت در مجموعه اي به نام سکتور و شيار ذخيره مي گردد. شيارها دواير متحدالمرکزي هستند(نواحي زرد) که براي هر يک از آنها تعداد محدودي سکتور(نواحي آبي) با ظرفيتي بين 256 و 512 بايت ايجاد مي گردد. اين سکتورها همزمان با آغاز فعاليت سيستم عامل در کلاستر سازماندهي مي گردد. زماني که درايو رايانه تحت عمليات Low level format قرار مي گيرد سکتورها وشيارها ايجاد مي شود و زماني که درايو High level format مي گردد با توجه به نوع سيستم عامل بستر مناسبي براي استقرار فايل هاي اطلاعاتي فراهم مي آيد.
شرکت و کشور سازنده
يکي از مسائلي که پس از گنجايش و عمر مفيد هارد ديسک حائز اهميت است، کارايي آن مي باشد. اما در حال حاضر هاردديسک ها از نظر کارايي اختلاف چنداني با هم ندارند. خريد هاردديسک نسبت به گذشته بسيار آسان مي باشد. زيرا توليد کنندگان ضعيف از صحنه خارج شده اند. از لحاظ مارک و يا کارخانه سازنده ديسک سخت شرکت هاي زير عمده توليد هاردديسک را بر عهده دارند:
کانر- مکستور- سي گيت- وسترن ديجيتال- کوانتوم- اچ پي- فوجيتسو- توشيبا - آي بي ام و...
اين ديسک ها داراي تفاوتهاي گوناگون در گنجايش، گونه، تعداد ديسک، سرعت چرخش، زمان متوسط جست وجو، حافظه واسطه و مدت زمان ضمانت مي باشند.
عمر مفيد ديسک هاي سخت
در سال هاي گذشته عمر ديسک هاي سخت بسيار کوتاه بود.اما در حال حاضر عمر مفيد ديسک ها افزايش يافته است. عمر مفيد با واژه (MTFB) نشان داده مي شود. اين واژه سرواژه کلمات زير به معناي ميانگين پايداري عملي و يا زمان ميانگين ميان خرابي هاست.
Mean Time between Failure
اين علامت نشان دهنده متوسط فاصله زماني استفاده از ديسک سخت، تا پيش آمدن يک اشکال براي آن است. عمر مفيد بر حسب ساعت نشان داده مي شود. سازندگان ديسک سخت عمر مفيد آن را 40000 تا 1000000 در نظر مي گيرند.
در صورتي که رايانه به طور مستمر روشن نباشد و کار نکند، اين مقدار افزايش خواهد يافت. زماني که عمر مفيد تمام مي شود ديسک سخت يکباره خراب نمي شود بلکه ممکن است به مرور دچار فرسودگي شود در اين زمان در هنگام روشن کردن رايانه پيام Invalid System disk ظاهر مي شود.
گنجايش يا ظرفيت ديسک سخت
در زمان انتخاب ظرفيت هارديسک به اين فکر نکنيد که چه گنجايشي نياز شما را برطرف مي کند بلکه به اين فکر کنيد که در آينده به ظرفيت بيشتري احتياج داريد. البته نوع برنامه هايي که استفاده مي کنيد راهنماي خوبي براي تعيين ظرفيت هاردديسک مي باشد. ديسک هاي سخت از ظرفيت 640 و 850 مگابايت و کم تر که در سال هاي گذشته وجود داشته است شروع مي شود و تا 1، 2/1، 6/1، 1/2، 5/2، 4، ...و 80 ، 120، 160، 200، 250 گيگابايت و بيشتر در بازار موجود مي باشد.
در حال حاضر ديسک هاي سخت با ظرفيت 20 تا 40 گيگا بايتي کم ترين گنجايش موجود هستند. تقريباً هيچ سازنده ديسک سختي ديگر گونه 1 تا 8 گيگابايتي را توليد نمي کنند. به طور کلي براي محاسبه گنجايش ديسک سخت عامل هاي زير را بايد در نظر گرفت:
- گنجايش هر قطاع يا سکتور
- تعداد هدها يا نوک هاي خواندن و نوشتن
- تعداد استوانه ها يا سيلندرها
- تعداد قطاع ها يا سکتورها
- تعداد نوک يا هد
شرکت هاي مختلفي که ديسک هاي سخت توليد مي کنند گنجايش هاي مختلفي را مي سازند که ساختار آنها تقريباً يکسان است. اما تعداد صفحه هاي تشکيل دهنده ديسک و تعداد هدها يا نوک هاي خواندن و نوشتن متفاوت است. بدين صورت اگر ديسکي را با گنجايش و سرعت زياد مي خواهيد تعداد نوک هاي خواندن و نوشتن آن براي هر صفحه بايد 5 يا بيشتر باشد تا سرعت انتقال داده ها افزايش پيدا کند.
در واقع بالا بودن گنجايش ديسک به معناي زياد بودن سرعت آن نيست بنابر اين بهتر است بدانيم چه تعداد صفحه در داخل ديسک سخت وجود دارد و نوک هاي آن چند عدد مي باشد.
ديسک هاي سخت تقلبي خريد رايانه، قطعات و دستگاه هاي جانبي آن با اين که ساده به نظر مي آيد اما بسيار پيچيده و فني مي باشد زيرا تقلب در اکثر ابزارها و دستگاه هاي رايانه به چشم مي خورد، مانند:
- تغيير برچسب: در اين حالت مشخصات روي ابزارها و دستگاه هاي رايانه را تغيير مي دهند و آنها را پاک کرده و مشخصات جديدي روي آنها مي نويسند.
- بسته بندي مجدد: در اين صورت هاردديسک دسته دوم و تقلبي را در بسته بندي و کاغذهايي درست مانند بسته بندي اصل آن قرار مي دهند.
- هاردديسک هاي ارزان قيمت: بعضي وقت ها هاردديسک هاي ارزان قيمت را به جاي نوع بهتر و گرانتر آن به کار مي برند. مخصوصاً اگر رايانه را به صورت پلمب شده خريداري کنيد.
- شيوه توليد: همان طور که مي دانيد ابزارها به دو صورت خرده فروشي و عمده فروشي (توليد فله اي) به بازار عرضه مي شوند. در حالت اول کالاها معمولاً اصل بوده و ويژگي هاي اعلام شده دقيقاً برابر جنس عرضه شده مي باشد. اين ابزارها معمولاً گران تر بوده، مدت ضمانت نامه اي بيشتري دارند و داراي دفترچه راهنما، جعبه بسته بندي، نرم افزار جانبي و موارد ديگر مي باشند.
بنابراين تنها کاري که مي توان انجام داد اين است که به نکات زير قبل از خريد توجه بفرماييد:
- بسته بندي را چک کنيد.
- ضمانت نامه ها را به دقت بررسي کنيد، زيرا داشتن ضمانت نامه دليل بر اصل بودن کالا نيست.
- افزار سنجي کنيد: در صنعت رايانه به اين کار محک زني مي گويند. افزار سنج هاي رايانه اي به کاربرها کمک مي کنند تا از کارآيي سيستم، ابزارها و دستگاه آگاه شوند.

افزارسنج ها برنامه هايي هستند که با استفاده از داده هاي خود سخت افزارهاي نصب شده بر روي رايانه را چک مي کنند و اگر اين سخت افزارها و ابزارها داراي امتياز کم تري باشند. مي توان گفت آن ابزار تقلبي، دست دوم و کارکرده مي باشد.
نکته: هميشه از آخرين نگارش افزارسنج ها استفاده کنيد و در نظر داشتهc باشيد که همه افزارسنج ها توانايي مورد نياز را ندارند.
از جمله اين افزارسنج ها نورتون و مک آفي را مي توان نام برد.

- عيب يابي کنيد: براي اطمينان از نو بودن ابزارها مي توان از نرم افزارهاي عيب يابي و اشکال زدايي رايانه استفاده کرد. يکي از اين نرم افزارها آ«چک ايتآ» مي باشد.
- رايانه را آزمايش کنيد: براي اين کار نرم افزارهاي به خصوصي وجود دارد که رايانه را مجبور به انجام محاسبات پيچيده مي کند. مانند: Prime95 يا Burn In Test.
زمان دستيابي
با توجه به اين که صنعت ساخت ديسک سخت پيشرفت زيادي کرده است، با اين حال زمان دستيابي به اطلاعات و مقايسه ميلي ثانيه ها و بحث درباره سرعت همچنان اهميت دارد.

ويژگي هايي که داراي اهميت مي باشند موارد ذيل مي باشند:
زمان جست وجو- زماني که هدها و نوک هاي خواندن و نوشتن به شيار يا ترک درخواست شده انتقال پيدا مي کند.

زمان آرامش يا سکون- زماني است که مکان درخواست شده به زير نوک خواندن و نوشتن مي رسد.
زمان دستيابي- زماني است که ديسک سخت مکان درخواست شده براي داده ها را مي يابد.( زمان دستيابي اهميت زيادي دارد)
سرعت انتقال داده ها- سرعتي است که داده ها روي ديسک نوشته و يا خوانده مي شوند. اين سرعت تا اندازه زيادي به رابط هاي ديسک سخت و رايانه مربوط مي شود.
گذرگاه - براي بهره گيري از توانايي هاي ديسک سخت بايد از گذرگاه هاي داده اي سريع و پهن استفاده نمود.
سرعت چرخش يا دوران
مي دانيم که هر چه ديسک سخت سريع تر بگردد داده ها با سرعت بيشتري از روي سطح ديسک خوانده مي شود، اين عمل باعث سرعت انتقال مي شود. سرعت گردش ديسک با واحد يا يکاي دور در دقيقه اندازه گيري مي شود. اين يکا به صورت آ«RPMآ» جمع سرواژه هاي آ«Rotation Per Minuteآ»مي باشد. به طور مثال ديسک هاي سخت داراي سرعت چرخش 5400، 7200، 10000، 12000 دور در دقيقه و بالاتر هستند.

c نکته: ديسک هاي اسکازي داراي سرعت دوران دهها هزار دور در دقيقه هستند.

ديسک هاي AV
ديسک هاي اي وي جمع سر واژه کلمه هاي Audio/Visual) مي باشد. اين نوع ديسک هاي سخت داراي ويژگي هاي زير مي باشد:
1- سرعت چرخش آنها بر حسب دور در دقيقه بسيار بالا مي باشد و معمولاً کمتر از 7200 دور در دقيقه نمي باشد.
2- داده هاي ذخيره شده بر روي اين نوع ديسک ها به صورت يکپارچه ذخيره مي شوند و تکه تکه و پراکنده نمي باشند. بنابر اين براي ويرايش صوت و تصوير مناسب مي باشند و زمان کار با اين نوع ديسک ها بسيار کاهش خواهد يافت.
قالب بندي زيربنايي
(فرمت سطح پايين يا فيزيکي)
قبل از استفاده از ديسک سخت ابتدا بايد آن را قالب بندي يا فرمت نمود. تمام ديسک هاي سختي که در بازار وجود دارند توسط کارخانه سازنده قالب بندي سطح پايين مي شوند. در اين نوع قالب بندي قطاع ها، استوانه ها و شيارها و ساير موارد تعريف مي شوند.
قالب بندي سطح پايين يا فيزيکي باعث مي شود قطاع ها با استفاده از جريان مغناطيسي روي شيارها مشخص شوند. در اين وضع علامت هايي روي هر شيار نوشته مي شود که به آن Sector ID و يا شناسه قطاع گويند. شناسه هاي قطاع شماره هايي هستند که قطاع ها را از هم جدا مي کنند. در واقع در زمان انجام عمل قالب بندي سطح پايين، سطح ديسک آزمايش مي شود و داده هاي مربوط به شناسه قطاع ها، به صورت کامل روي ديسک نوشته مي شوند. اين داده ها توسط سيستم عامل براي مشخص کردن محل قرار گرفتن داده ها روي ديسک، مورد استفاده قرار مي گيرند.
گاهي اوقات ممکن است شناسه قطاع ها ضعيف شوند، در اين حالت ممکن است پيام زير ظاهر شود.
Sector not found
در اين صورت لازم است ديسک سخت را قالب بندي سطح پايين نمود. قالب بندي ديسک، سبب نوسازي و ايجاد قطاع هاي فيزيکي تازه روي آن مي شود.
با اينکه ديسک سخت در کارخانه فرمت بندي مي شود.اما گاهي اوقات انجام مجدد آن بسياري از اشکال ها را از بين مي برد.
عيب يابي ديسک سخت
با اينکه بيشتر اشکال هاي ديسک سخت در هنگام نصب آن بوجود مي آيد، اما پس از آن نيز به دلايل مختلف ممکن است اشکال هايي در آن بوجود بيايد:
- ممکن است ديسک کار نکند به اين علت که کابل تغذيه (برق) شل باشد و يا در جهت عکس و نادرست نصب شده باشد.
- اگر چراغ ديسک سخت پس از روشن شدن رايانه به حالت چشمک زن درآيد اين احتمال وجود دارد که کابل روباني داده ها نادرست نصب شده باشد.
- در صورتي که بايوس ديسک سخت را مي شناسد اما F disk قادر به شناسايي آن نيست، وارد Setup شويد و گزينه اي که مربوط به شناسايي نوع ورودي و خروجي است را از حالت خودکار درآوريد و آن را به صورت دستي تنظيم کنيد.
- همان طور که مي دانيد بيشتر سخت افزارها و نرم افزارها بدون ايراد نمي باشند و باعث آسيب رساندن به هارد مي شوند.
- بعضي از ويروس ها باعث صدمه ديدن هارد مي شوند.
- گاهي ممکن است نوک هاي خواندن و نوشتن به صفحه هاي ديسک سخت برخورد کنند و روي آنها خش بياندازند.
- اگر هنگام کار با ديسک سخت، نمايشگر شروع به نوسان کند، ممکن است دسترسي به ديسک سخت سبب شود جريان بيشتري از منبع تغذيه کشيده شود، در نتيجه بر جريان ارسالي به کارت گرافيکي اثر بگذارد. براي همين لازم است منبع تغذيه آزمايش و بررسي شود.

ريزپردازنده واحد پردازش مرکزي يا مغز رايانه مي باشد. اين بخش مدار الکترونيکي بسيار گسترده و پيچيده اي مي باشد که دستورات برنامه هاي ذخيره شده را انجام مي دهد. جنس اين قطعه کوچک (تراشه) نيمه رسانا است. CPU شامل مدارهاي فشرده مي باشد و تمامي عمليات يک ميکرو رايانه را کنترل مي کند. تمام رايانه ها (شخصي، دستي و...) داراي ريزپردازنده مي باشند. نوع ريزپردازنده در يک رايانه مي تواند متفاوت باشد اما تمام آنها عمليات يکساني انجام مي دهند.
تاريخچه ريزپردازنده
ريزپردازنده پتانسيل هاي لازم براي انجام محاسبات و عمليات مورد نظر يک رايانه را فراهم مي سازد. در واقع ريزپردازنده از لحاظ فيزيکي يک تراشه است. اولين ريزپردازنده در سال 1971 با نام Intel 4004 به بازار عرضه شد. اين ريزپردازنده قدرت زيادي نداشت و تنها قادر به انجام عمليات جمع و تفريق 4 بيتي بود. تنها نکته مثبت اين پردازنده استفاده از يک تراشه بود، زيرا تا قبل از آن از چندين تراشه براي توليد رايانه استفاده مي شد. اولين نوع ريزپردازنده که بر روي کامپيوتر خانگي نصب شد. 8080 بود. اين پردازنده 8 بيتي بود و بر روي يک تراشه قرار داشت و در سال 1974 به بازار عرضه گرديد. پس از آن پردازنده اي که تحول عظيمي در دنياي رايانه بوجود آورد 8088 بود. اين پردازنده در سال 1979 توسط شرکت IBM طراحي و در سال 1982 عرضه گرديد. بدين صورت توليد ريزپردازنده ها توسط شرکت هاي توليدکننده به سرعت رشد يافت و به مدل هاي 80286، 80386، 80486، پنتيوم 2، پنتيوم 3، پنتيوم 4 منتهي شد.
اين پردازنده ها توسط شرکت Intel و ساير شرکت ها طراحي و به بازار عرضه شد. طبيعتاً پنتيوم هاي 4 جديد در مقايسه با پردازنده 8088 بسيار قوي تر مي باشند زيرا که از نظر سرعت به ميزان 5000 بار عمليات را سريعتر انجام مي دهند. جديدترين پردازنده ها اگر چه سريعتر هستند گران تر هم مي باشند. کارآيي رايانه ها بوسيله پردازنده آن شناخته مي شود. ولي اين کيفيت فقط سرعت پروسسور را نشان مي دهد نه کارآيي کل رايانه را. به طور مثال اگر يک رايانه در حال اجراي چند نرم افزار حجيم و سنگين است و پروسسور پنتيوم 4 آن 2400 کيگاهرتز است، ممکن است اطلاعات را خيلي سريع پردازش کند. اما اين سرعت بستگي به هاردديسک نيز دارد. يعني اين که پروسسور جهت انتقال اطلاعات زمان زيادي را در انتظار مي گذراند.
پروسسورهاي امروزي ساخت شرکت Intel، پنتيوم 4 و سلرون هستند. پروسسورها با سرعت هاي مختلفي برحسب گيگاهرتز (معادل يک ميليارد هرتز با يک ميليارد سيکل در ثانيه است) براي پنتيوم 4 از 4/1 گيگاهرتز تا 53/2 متغير است و براي پروسسور سرعت از 85/0 گيگاهرتز تا 8/1 گيگاهرتز است. يک سلرون همه کارهايي را که يک پنتيوم 4 انجام مي دهد را مي تواند انجام دهد اما نه به آن سرعت.

پردازنده دو عمل مهم انجام مي دهد:
1- کنترل تمام محاسبات و عمليات
2- کنترل قسمت هاي مختلف
پردازنده در رايانه هاي شخصي به شکل يک قطعه نسبتاً تخت و کوچک به اندازه 8 يا 10 سانتي متر مربع که نوعي ماده، مانند پلاستيک يا سراميک روي آن را پوشانده است تشکيل شده در واقع فرآيند بوجود آمدن اين مغز الکترونيکي به اين گونه مي باشد که از سيليکان به علت خصوصيات خاصي که دارد جهت ايجاد تراشه استفاده مي شود. بدين گونه که آن را به صورت ورقه هاي بسيار نازک و ظريف برش مي دهند و اين تراشه ها را در درون مخلوطي از گاز حرارت مي دهند تا گازها با آنها ترکيب شوند و بدين صورت طبق اين فرآيند شيميايي سيليکان که از جنس ماسه مي باشد به فلز و بلور تبديل مي شود که امکان ضبط و پردازش اطلاعات را در بردارد. اين قطعه کار ميليونها ترانزيستور را انجام مي دهد.
پردازنده وظايف اصلي زير را براي رايانه انجام مي دهد:
1- دريافت داده ها از دستگاه هاي ورودي
2- انجام عمليات و محاسبات و کنترل و نظارت بر آنها
3- ارسال نتايج عمليات با دستگاه هاي خروجي
پردازنده مانند قلب رايانه است و از طريق کابلهاي موجود با واحدهاي ديگر مرتبط مي شوند.
در واقع از نظر فني عملکرد پردازنده با دو ويژگي تعيين مي شود:
1- طول کليد- تعداد بيت هايي که يک پردازنده در هر لحظه پردازش مي کند و طول اين کلمات معمولاً 4 و 8 و 16 و 32 و يا 64 بيتي مي باشد.
2- تعداد ضربان الکترونيکي که در يک ثانيه توليد شده است و با واحد مگاهرتز سنجيده مي شود.
محل قرارگيري پردازنده ها بر روي مادربرد مي باشد. بنابراين بايستي هماهنگي لازم بين مادربرد و پردازنده وجود داشته باشد. اين هماهنگي باعث بالا رفتن عمليات رايانه مي شود. در غير اين صورت نتيجه خوبي بدست نمي آيد.
نکته: بر روي پردازنده حروف و ارقامي ديده مي شود که در واقع نشان دهنده شماره سريال ها ،سرعت، ولتاژ، مدل، نسل و نام سازنده آن مي باشد. با توجه به نوع دستورالعمل ها يک ريزپردازنده با استفاده از واحد منطبق و حساب خود (ALU) قادر به انجام عمليات محاسباتي مانند جمع و تفريق و ضرب و تقسيم است. البته پردازنده هاي جديد اختصاصي براي انجام عمليات مربوط به اعداد اعشاري نيز مي باشند. ريزپردازنده قادر به انتقال داده ها از يک محل حافظه به محل ديگر مي باشند و مي توانند تصميم گيري نمايند و از يک محل به محل ديگر پرش داشته باشد تا دستورالعمل هاي مربوط به تصميم اتخاذ شده را انجام دهد.

شرکت هاي توليد کننده پردازنده
با توجه به اين که پردازنده ها دستورهاي خاصي را مي پذيرند و برنامه هاي خاصي را اجرا مي کنند، طبيعتاً پردازنده هاي گوناگوني وجود دارند. اين پردازنده ها توسط شرکت هاي مختلفي توليد مي شوند. بعضي از آن ها مشابه و سازگارند و برخي ديگر ناسازگار. معروف ترين اين شرکت ها عبارتنداز: Intel- IBM- AMD- Cyrix- Motorola- IDT- IIT- NEC- Nexgen- Rise- Metaflow- Chips & Technology معمولاً بر روي هر CPU نام شرکت توليد کننده نوشته مي شود، ممکن است شماره آن نيز همراه با حرف اول و يا دو حرف اول توليد کننده نوشته شود.

نسل هاي پردازنده ها
مهم ترين عامل شناسايي پردازنده ها، نوع آنها مي باشد که با شماره و يا نام اختصاصي مشخص مي شود. از بين پردازنده هاي توليد شده نوع اينتل و موتورولا متداولتر از بقيه هستند. موتورولا پردازنده خود را به صورت 86xxx يا نام اختصاصي و اينتل به صورت 80x86 يا نام اختصاصي خود به بازار معرفي نمودند. بدين صورت x مي تواند يک عدد دلخواه يک رقمي باشد که هر چه مقدار آن بيشتر باشد در نتيجه رقم آن بزرگ تر بوده و پردازنده جديد تر، سريعتر و کاراتر مي باشد. قبل از پردازنده پنتيوم پردازنده ها يک شماره 5 رقمي داشتند که دو رقم سمت چپ معمولاً نام پردازنده و سه رقم سمت راست نسل پردازنده رامشخص مي کنند.
برخي سازندگان ديگر به جاي شماره از نام هاي اختصاصي مانند K5 و K6 استفاده مي نمودند.
مدل پردازنده
هر کدام از نسل هاي مختلف پردازنده ها داراي انواع متفاوتي مي باشند که براي کارهاي خاصي ساخته شده اند. به عنوان مثال پردازنده هاي 80486 داري انواع (SX- SLC- DX- DX2- DX3- DX4- DX5) مي باشد که در آن DX اولين پردازنده با يک کمک پردازنده است که داراي 8 کيلوبايت حافظه زمان اوليه مي باشد و سرعت آن50 برابر 8088 است، در صورتي که SX فاقد کمک پردازنده مي باشد. نسل پنجم پردازنده اينتل داراي مدل هاي (کلاسيک، MMX) مي باشد. نسل ششم پردازنده اينتل داراي مدل هاي (IIT,II ,PRO Celeron ) هستند. نسل هفتم پردازنده هاي اينتل داراي مدل هاي ايتانيوم64 بيتي با سرعت يک گيگاهرتز) مي باشد.

سرعت پردازنده
يکي از مواردي که مستقياً روي کارآيي پردازنده اثر مي گذارد سرعت آن است که معمولاً بر روي آن نوشته مي شود. هر چه پردازنده سريعتر باشد اطلاعات را سريعتر پردازش مي کند. سرعت پردازنده ها بر حسب مگاهرتز بيان مي شود و يک مگاهرتز، معادل يک ميليون چرخه در ثانيه است. بعضي توليد کنندگان سرعتي که بر روي پردازنده مي نويسند واقعي نيست، بلکه آنها توانمندي پردازنده در مقابل اينتل را مي سنجند و به آن سرعت معادل پنتيوم مي گويند. عوامل مؤثر در کارآيي پردازنده فرکانس ساعت يا سرعت ساعت است که معمولاً به دو صورت مي باشد: 1- سرعت ساعت داخلي: در اين حالت پردازنده عمليات داخلي خود را براساس اين ساعت انجام مي دهد، اين سرعت برابر سرعتي است که بر روي پردازنده ذکر شده است. در هنگام فروش نيز اين سرعت را معرفي مي کنند. مانند:P4/2.2Ghz
2- سرعت ساعت خارجي (سرعت گذرگاه سيستم): اين سرعت درواقع مدار الکترونيکي است که خارج از تراشه قرار دارد و به پايه هاي مربوط به ساعت وصل مي شود. اطلاعات خارج از پردازنده مانند اطلاعات حافظه اصلي رايانه بر اين اساس سنجيده مي شود.

ولتاژ پردازنده
در ابتداي ساخت پردازنده ها از ولتاژ 5 ولتي به صورت استاندارد استفاده مي شد، اما پس از ورود پردازنده هاي آ«486 دي ايکس 4آ» و آ«پنتيومآ» از ولتاژهاي پايين تر مانند 8/2 و 3/3 نيز استفاده مي شود.

جايگاه پردازنده
پردازنده معمولاً بر روي شبکه اي از سوراخ هاي کوچک بر روي مادربرد قرار مي گيرد. به طور کلي تراشه گير، محلي براي نصب پردازنده يا هر نوع آي سي است.
پردازنده معمولاً روي مادربرد لحيم نمي شود تا بتوان آن را ارتقا يا تعويض نمود.

گرماگير پردازنده
پردازنده ها در زمان کار کردن گرماي زيادي توليد مي کنند و اگر اين گرما دفع نشود ممکن است پردازنده بسوزد. براي خنک نگه داشتن پردازنده از چند روش استفاده مي کنند:

1 - استفاده از Fan : قرارگيري يک پنکه کوچک بر روي پردازنده باعث حرکت هوا و هدايت گرما به بيرون مي شود. معمولاً در جعبه اصلي رايانه پنکه اي براي بيرون بردن گرما وجود دارد. با اين حال قرار دادن يک پنکه کوچک پردازنده را بهتر خنک مي کند و کارآيي رايانه بالا مي رود. بعضي از پنکه ها براي اتصال به پردازنده داراي يک گيره مي باشد که بايد توجه نمود در هنگام نصب نبايد به مادربرد برخورد کند.
2 - استفاده از گرماگير: گرماگير وسيله اي فلزي است که حرارت توليد شده را به وسيله يک قطعه الکتريکي جذب و به بيرون مي فرستد. گرماگير داراي پره هاي فلزي يا سراميکي است.
3 - استفاده از مواد پرکننده: اين مواد بين پردازنده و پنکه قرار مي گيرد و باعث خنک شدن پردازنده مي شود. اين ماده با نام چسب نيز شناخته مي شود.

پردازنده هاي تقلبي
جهت تشخيص پردازنده هاي تقلبي از اصل مي توان از روش هاي زير استفاده نمود:

1. روش چشمي: کج بودن نوشته هاي روي پردازنده - کم رنگ بودن نوشته ها - وجود خراش - وجود رنگ پريدگي
چاپ قبلي - کوچک و بزرگ بودن حروف و عددها
1. شماره سريال: جهت دريافت شماره سريال هاي واقعي مي توانيد از برنامه ID CPUاستفاده نماييد و يا به سايت پردازنده مربوطه متصل شويد.
2. اطلاعات بايوس.
3. اطلاعات برنامه هاي عيب ياب.

خرابي پردازنده ها
يکي از علت هاي خوب کار نکردن رايانه مي تواند خرابي پردازنده باشد که البته در اولويت قرار ندارد يعني درصد خراب شدن آن بسيار کم مي باشد. برنامه اي به نام پست خطاي پردازنده را اعلام مي کند که آن را با زدن بوق هاي پشت سر هم بيان مي کند.
برنامه ديگر در اين رابطه Ndiags نورتن مي باشد که پردازنده را تست و کنترل مي کند.

منبع تغذيه، يک دستگاه الکتريکي است که مسئول تأمين و تنظيم جريان الکتريکي در رايانه مي باشد. اين قطعه به صورت جعبه اي بزرگ و مستقل در جعبه رايانه قرار دارد و بيشتر خرابي ها را در رايانه به وجود مي آورد.
کار منبع تغذيه اين است که ولتاژ متناوب (اي سي، Alternate Current) را تبديل به ولتاژ مستقيم (دي سي، Direct Current) مي کند.

انواع منبع تغذيه
منبع تغذيه داراي ابعاد و شکل هاي مختلفي مي باشند، که بايد با جعبه و مادربرد نصب شده در داخل جعبه رايانه همخواني و سازگاري داشته باشد. بنابراين، اين سه قطعه بايد از يک نوع باشند. انواع اين اجزاء عبارتند از:
1- XT
2- AT desk خوابيده يا روميزي
3-AT tower برجي يا ايستاده
4- Baby AT
5- Rectifierباريک، نقلي
6- ATX

زماني که رايانه XT توسط شرکت آي بي ام به بازار عرضه شد منبع تغذيه آن شبيه منبع تغذيه هاي قبلي بود، درصورتي که توان خروجي آنها دو برابر قبلي ها بود. پس از آن زماني که آي بي ام رايانه AT را ساخت از يک منبع تغذيه بزرگتر براي آن استفاده نمود که داراي اشکال مختلفي بود. از اين نوع منبع تغذيه استقبال زيادي شد تا جايي که هنوز نيز در سيستم هاي امروزي از آن استفاده مي شود.
نوع برجي يا ايستاده سيستم هاي AT مشابه سيستم هاي خوابيدهAT است. مشخصات منبع تغذيه و مادربرد در سيستم هاي روميزي با مشخصات منبع تغذيه و مادربرد در سيستم هاي برجي فرقي ندارد. تنها فرق آنها کليد هاي برق در مکانهاي متفاوت مي باشد. نوع ديگري از AT وجود دارد که کوچکتر از نوع ايستاده مي باشد و منبع تغذيه آن نيز کوچک مي باشد، که بچه اي تي نام دارد. منبع تغذيه جعبه هاي نقلي نيز از نظر مشخصات ظاهري با ساير منبع تغذيه ها تفاوت دارند. در اين نوع جعبه ها مادربردها داراي استاندارد مشخصي نيستند، اما منبع تغذيه آنها داراي استانداردهاي مشخصي است و قابل تعويض نيز مي باشد.
منبع تغذيه ATX مانند منبع تغذيه نقلي مي باشد، بنابراين، اين دو قابل جابجايي مي باشند. نوع منبع تغذيه ATX داراي مشخصات و مزاياي زير مي باشد:
1- سيگنال هاي (a) روشن بودن - Power on و سيگنال هاي (b) توقفStandby (Soft Power) 5 V در اين نوع منبع تغذيه وجود دارد.
2- امکان حذف گرماگير (Heat Sink) از روي پردازنده در اين نوع وجود دارد.
3- مادربردها در اين نوع حاوي قطعاتي به نام تنظيم گر (Regulator) جهت توليد ولتاژ 3/3 ولتي نمي باشند به اين علت که رابط منبع تغذيه به مادربرد ،خود داراي ولتاژ 3/3 ولت است.
4- تهويه به سمت داخل منبع تغذيه صورت مي گيرد تا مادربرد خنک شود. اين کار خود باعث خنک شدن قطعات داخلي و تميز شدن سطح قطعات داخلي مي گردد.
5- فيش اتصال منبع تغذيه مادربرد20 پايه اي است و امکان اتصال برعکس آن وجود ندارد.
منبع تغذيه داراي ولتاژهاي گوناگون با توان هاي مختلف مي باشند مانند:
1- ولتاژ 5+ ولت: اين نوع ولتاژ توسط تمام مادربردها، مدارها و وسايل جانبي رايانه مورد استفاده قرار مي گيرد و رنگ سيم هاي آنها قرمز مي باشد.
2- ولتاژ 12+ ولت: موتور هاردديسک و وسايل مشابه با آن از اين ولتاژ استفاده مي کنند که در مادربردهاي جديدتر ديگر آن را به کار نمي برند. مدارهاي درگاه هاي سريال نيز از اين ولتاژ استفاده مي کنند. سيم آن نيز معمولاً زرد رنگ است و گاهي اوقات به رنگ قرمز نيز ديده مي شود.
3- ولتاژ هاي 5- و 12- ولت: اين دو ولتاژ در رايانه هاي قديمي وجود داشت، اما اکنون در منبع تغذيه ها نصب مي شوند. اين دو داراي جرياني کمتر از يک آمپر هستند.
4- ولتاژ 3/3+ ولت: پردازنده هاي جديد از ولتاژ 3/3 ولت و يا کمتر استفاده مي کنند، در صورتي که پردازنده هاي قديمي از ولتاژ 5+ استفاده مي کردند. در پردازنده هاي جديد ولتاژ مورد نياز پردازنده مستقيماً توليد مي شود و بنابراين در هزينه مصرف انرژي صرفه جويي مي شود و از حرارت نيز کاسته مي شود.
5- سيگنال هاي صحت ولتاژ (قدرت مطلوب): پس از روشن شدن سيستم، منبع تغذيه به مقداري زمان احتياج دارد تا به سطح ولتاژ مفيد و مطلوب برسد و اگر سيستم شروع به کار کند و منبع تغذيه بعد از آن به کار افتد اتفاقات بدي رخ خواهد داد.
براي اينکه رايانه قبل از آمادگي منبع تغذيه روشن نگردد سيگنالي به نام (Power good) درستي ولتاژ و يا قدرت مطلوب به مادربرد ارسال مي شود.
تا قبل از رسيدن آن مادربرد کاري انجام نمي دهد و در صورتي که مشکلي در برق به وجود آيد و جرقه اي توليد شود منبع تغذيه اين سيگنال را قطع مي کند و مادربرد کار نخواهد کرد.
6- سيگنال روشن بودن: در منبع تغذيه هاي جديد تابعي تعريف شده است که به وسيله نرم افزارها مي توان منبع تغذيه را کنترل نمود. اين سيگنال با عنوان روشن بودن و يا تأمين قدرت (Power On) مادربرد را کنترل مي کند و باعث روشن شدن منبع تغذيه مي شود.
7- سيگنال 5+ ولتي توقف Standby 5 V : اين ولتاژ در حالت خاموش بودن رايانه وجود دارد، اين سيگنال به صورت نرم افزاري در حالت خاموش بودن رايانه آن را روشن مي کند.
اجزاء سازنده منبع تغذيه
1- مبدل: که ولتاژ را تغيير مي دهد.
2- يک سو کننده : جريان متناوب را به جريان مستقيم تبديل مي کند.
3- صافي يا پالايشگر : امواج را مي گيرد.
منبع تغذيه قبل از روشن شدن رايانه چند آزمايش انجام مي دهد، سپس در صورت صحيح بودن سيستم سيگنال را به مادربرد مي رساند. اين حالت حفظ مي شود و در صورتي که به هر علتي از بين برود دستگاه ريست مي شود.
منبع تغذيه به دو صورت خطي و کليدي طراحي مي شود که نوع خطي ترانس هاي بزرگتر دارند و نوع کليدي از نظر اندازه و وزن و انرژي بهتر از خطي مي باشند. منبع تغذيه هاي خوب يک مقاومت دارند که از خراب شدن آن جلوگيري مي کند

گاهي اوقات بدليل از دست دادن کلمه عبور SETUP دسترسي به پارامترهاي آن بطور طبيعي غير ممکن است. براي اين منظور مي توان از روشهاي سخت افزاري مانند ست کردن جمپر CLEAR BIOS مادربورد يا از روشهاي نرم افزاري که با استفاده از برنامه هايي BIOS را CLEAR مي کنند، استفاده نمود.

اما روشي که در زير آمده است، بدون نياز به برنامه کمکي مي باشد:
-ابتدا به پرومپت DOS برويد.



C:>



مراحل زير را دنبال کنيد:


C:> DEBUG
-O 70 2E
-O 71 0
-Q



با اينکار محتويات SETUP از جمله کلمه عبور آن ري ست مي گردد.
تازه بعد از اينکه اينکار را انجام داديد دوباره به ست آپ بريد و به حالت پيش فرض ببريد.

اتلون 64 DTR هم براي صرفه جويي در مصرف انرژي از فن آوري !PowerNow آن را مي شناسيم استفاده مي کند. اين فن آوري در اتلون 64هاي روميزي نيز به کار رفته اما در آنجا Cool-n-Quiet ناميده مي شود.
فن آوري !PowerNow به طور پويا بسامد و ولتاژ هسته را تنظيم مي کند. در اين شيوه پردازش (و در نتيجه توان مصرفي) اتلون DTR64 به 32 سطح تقسيم شده که پايين ترين و بالا ترين بسامد در اين سطوح برابرند با 800 و 2000 مگاهرتز. ولتاژ نيز که با بسامد پردازنده متناسب است از 1/1 ولت (در بسامد 800 مگاهرتز) تا 5/1 ولت (در بسامد 2000 مگاهرتز) تغيير مي کند.

جريان مصرفي اتلون DTR64 هناگمي که با بيشترين توان کار مي کند. برابر است با 9/52 آمپر که توان مصرفي بسيار بالاي 5/81 وات را نتيجه مي دهد. براي مقايسه دوباره مي گوييم که پنتيومM1/7 گيگاهرتزي تنها 27 وات انرژي مصرف مي کند. اتلون DTR64 در بسامد 800 مگاهرتز به کمک فن آوري !PowerNow توان مصرفي خود را تا 19 وات پايين مي آورد. اي ام دي تا نيمه هاي سال 2004 اتلون 64 همراه واقعي را با توان مصرفي بسيار کمتر عرضه خواهد کرد

انتخاب مادربرد ، يکي از تصميمات مهم در زمان تهيه و يا ارتقاء يک کامپيوتر است .انتخاب فوق ، علاوه بر تاثير مستقيم بر عملکرد فعلي سيستم ، بيانگر انعطاف سيستم در زمان ارتقاء نيز مي باشد . قابليت هاي فعلي يک کامپيوتر و پتانسيل هاي ارتقاء آن در آينده ، جملگي به نوع مادربرد انتخابي بستگي خواهد داشت . امروزه بر روي مادربردها ، پورت هاي پيشرفته اي نظير( Fireware(IEEE 1394و يا USB 2.0 و حتي کارت هاي ( تراشه ) صداي شش کاناله و کنترل هاي RAID وجود داشته که مي توان از آنان در زمان ارتقاء سيستم و بدون نياز به نصب امکانات جانبي ديگر ، استفاده بعمل آورد.درزمان انتخاب يک مادربرد همواره سوالات متعددي در ذهن تهيه کننده ( خريدار ) مطرح مي گردد: مادربردها چگونه با يکديگر مقايسه مي گردند؟ پارامترها ي سنجش و وزن هر کدام چيست؟ ( پردازنده ها ، نوع تراشه ها ، نحوه ارتباط با دستگاههاي ذخيره سازي ). معيار انتخاب يک مادربرد چيست ؟ Chip set هاي يک مادربرد بيانگر چه واقعيت هائي مي باشند ؟ امکانات يک مادربرد چه تاثيراتي را در حيات فعلي و آتي سيستم بدنبال خواهد داشت؟ميزان کارايي و کيفيت يک سيستم تا چه ميزان وابسته به پتانسيل هاي مادربرد مي باشد ؟ موارد فوق ، نمونه سوالاتي است که در زمان انتخاب يک مادربرد در ذهن تهيه کنندگان مطرح مي گردد. در اين مقاله قصد داريم به برخي از پرسش هاي متداول در زمينه انتخاب يک مادربرد پاسخ داده و از اين رهگذر با ضوابط و معيارهاي انتخاب صحيح يک مادربرد بيشتر آشنا شويم .

جايگاه مادربرد
مادربرد ، پردازنده و حافظه سه عنصرحياتي در کامپيوتر بوده که در زمان انتخاب مادربرد، سرنوشت پردازنده و حافظه نيز بنوعي رقم خواهد خورد.انتخاب مناسب يک مادربرد از جمله تصميمات مهمي است که دامنه آن گريبانگير تجهيزات سخت افزاري ديگر نيز خواهد شد. انتخاب يک مادربرد قديمي و از رده خارج ( ولو اينکه در حال حاضر پاسخگوي نيازها و خواسته ها باشد ) مي تواند زمينه بروز مسائل متعددي در ارتباط با ارتقاء و افزايش توان عملياتي کامپيوتر در آينده را بدنبال داشته باشد . فراموش نکنيم ما کامپيوتر را نه بخاطر خود بلکه بخاطر اجراي برنامه ها ( در حال حاضر و آينده ) تهيه مي نمائيم .

ويژگي ها ي مهم
از مهمترين ويژگي هاي مرتبط با مادربرد، مي توان به موارد زير اشاره نمود :

Chip Set مادربرد ، عملياتي حياتي و مهم نظير روتينگ داده از هارد ديسک به حافظه و پردازنده را انجام و اين اطمينان را بوجود مي آورد که تمامي دستگاههاي جانبي و کارت هاي الحاقي ، قادر به گفتگو ( ارتباط ) با پردازنده مي باشند . توليد کنندگان مادربردها ، با افزدون چيپ ست هاي متفاوت بر روي مادر برد توليدي خود نظير کنترلر RAID و پورت هاي Fireware ، قابليت ها ي مادربرد توليدي خود نسبت به ساير محصولات مشابه را نشان مي دهند .
چيپ ست هاي موجود بر روي يک مادربرد ، باعث اعمال محدوديت در رابطه با انتخاب نوع پردازنده ، حافظه و ساير تجهيزات جانبي ديگر نظير کارت گرافيک ، کارت صدا و پورت هاي USB 2.0 مي گردد. ( برخي از امکانات فوق نظير کارت صدا ، مي تواند بعنوان پتانسيل هاي ذاتي همراه مادربرد ارائه گردد). اغلب مادر بردهائي که از يک نوع مشابه Chip set استفاده مي نمايند ، ويژگي هاي متعارفي را به اشتراک گذاشته ( به ارث رسيده از Chip set) و کارآئي آنان در اکثرموارد مشابه مي باشد. آگاهي از نوع پردازنده ، حافظه ، سرعت کنترل کننده IDE ، کارت گرافيک و صدا ، مي تواند کمک مناسبي در خصوص انتخاب مادربرد را ارائه نمايد (خصوصا" در موارديکه از Chip set مشابه استفاده مي گردد ) .
پردازنده :توليد کنندگان مادربرد در برخي حالات ، فهرست مادربردهاي توليدي خود را بر اساس نوع سوکتي که مادربرد حمايت مي نمايد ، ارائه مي نمايند. مثلا" سوکت 478 براي P4 و سوکت A براي Athlon . در اکثر کاربردهاي تجاري ، کاربران تفاوت مشهودي را در ارتباط با سرعت بين دو پردازنده Athlon و P4 مشاهده نمي نمايند در حاليکه ممکن است تفاوت قيمت آنان مشهود باشد.بهرحال نوع و سرعت پردازنده اي که مي تواند همراه يک مادر برد استفاده شود ، يکي از نکات مهم در رابطه با انتخاب مادربرد است .
حافظه : امروزه اکثر مادربردها از حافظه هاي SDRam DDR )Double Date Rate) استفاده مي نمايند . البته هنوز مادر بردهائي نيز وجود دارد که از RDRAM يا Rambus استفاده مي نمايند. ( تعداد اين نوع از مادربردها اندک است ).حافظه هاي DDR داراي سرعت هاي مختلفي بوده و پيشنهاد مي شود که سريعترين نوعي را که مادربرد حمايت مي نمايد ، انتخاب گردد . توليد کنندگان مادربرد ،حافظه هاي DDR را بر اساس سرعت Clock و يا پهناي باند تقسيم مي نمايند . سرعت اين نوع از حافظه ها ( DDR ) به ترتيب از کندترين به سريعترين نوع ، بصورت زير مي باشد :
DDR200 ( aka PC1600) , DDR266 ( PC2100) , DDR333(PC2700) , DDR400(PC3200)

بردهايي که از RDRAM استفاده مي نمايند داراي Chip set اينتل 850 يا 850E مي باشند. اين نوع از حافظه ها ( RDRAM ) مي بايست بمنظور افزايش کارآئي ، بصورت زوج بر روي مادربرد استفاده شده و اسلات هاي خالي توسط CRIMM تکميل ( پر) گردند.حافظه ها ي RDRAM، قادر به تامين پهناي باند بالاي مورد نياز برنامه هائي با حجم عمليات سنگين در ارتباط با حافظه، مي باشند.( برنامه هاي ويرايش فيلم هاي ويديوئي و يا بازيهاي سه بعدي گرافيکي) . قيمت حافظه هاي RDRAM نسبت به حافظه هاي DDR دو برابر است .حافظه هاي RDRAM در حال حاضر با دو سرعت متفاوت ارائه مي گردند : PC800 و PC1066 . در صورت انتخاب پردازنده اي از نوع P4 که بر روي BUS با سرعت 533 مگاهرتز اجراء مي گردد، سرعت بيشتر پردازنده معيار اصلي انتخاب قرار گيرد . در زمان انتخاب حافظه ، مي بايست تعداد سوکت هاي DIMM و RIMM موجود بر روي مادربرد بهمراه حداکثر حافظه قابل نصب بر روي آن دقيقا" بررسي گردد.

صدا و گرافيک :اکثر مادربردهاي موجود داراي کارت صدا بوده و بندرت مي توان مادربردي را يافت که فاقد اين قابليت باشد. آخرين مدل مادر بردها داراي چيپ ست ديجيتالي صداي 6 کاناله بوده که براي بازي ها و فايل هاي MP3 مناسب تر مي باشد. در صورتيکه قصد نصب يک کارت صدا بر روي مادر برد بمنظور افزايش کيفيت صدا وجود داشته باشد ، مي توان با استفاده از Jumper و يا BIOS سيستم ، کارت صداي موجود بر روي مادربرد ( OnBoard ) را غير فعال و از کارت صداي مورد نظر خود استفاده نمود .در صورتيکه بخواهيم از بازي هاي کامپيوتري استفاده نمائيم که داراي گرافيک سه بعدي مي باشند ، مي بايست کارت گرافيک موجود بر روي مادربرد را غيرفعال و يک کارت گرافيک متناسب با نوع نياز را بر روي مادر برد نصب نمود.در اين رابطه لازم است به اين نکته دقت شود که مادربرد انتخابي داراي اسلات AGP باشد .امروزه اکثر کارت هاي گرافيکي موجود از اسلات AGP بمنظور ارتباط با کامپيوتر استفاده مي نمايند.
نحوه ارتباط با دستگاههاي ذخيره سازي : اکثر مادربردها، با استفاده از يک کنترلر IDE از درايوهاي ATA/100 يا ATA/133 پشتيباني مي نمايند. بر اساس مطالعات انجام شده، تفاوت بين دو استاندارد فوق ، بسيار ناچيز بوده و اين امر نمي تواند تاثير چنداني در رابطه با انتخاب يک مادربرد را داشته باشد.انتخاب مادربردهايي که توانايي پشتيباني از RAID را دارند بسيار حائز اهميت است . با استفاده از کنترلر فوق ، مي توان بر روي يک کامپيوتر از دو هاردديسک بطور همزمان استفاده نمود. بدين ترتيب ، اطلاعات بر روي دو هاردديسک ذخيره و در صورت خرابي يک هارد ديسک ،مي توان از هاردديسک ديگر استفاده نمود. (تهيه يک کنترلر RAID بتنهائي مقرون بصرفه نبوده و لازم است درزمان انتخاب ، مادربردي برگزيده شود که از RAID حمايت مي نمايد).
ارتباطات ( اتصالات ) : اکثر مادربردها داراي پورت هايي نظير : اترنت، USB2.0 و FireWire مي باشند .برخي از مادربردهاي جديد ، داراي امکاناتي بمنظور خواندن Flash Memory مي باشند. اخيرا" مادر بردهايي به نام Legacy free مطرح شده اند که نيازي به پورت هاي جداگانه نداشته و تمامي پورت ها بطور مختصر در يک پورت تعبيه شده اند.
تشريح مشخصات
در اکثر موارد تهيه يک مادربردجديدهمراه با خريد پردازنده و حافظه اصلي نيز مي باشد. بدين دليل لازم است بررسي لازم در خصوص تاثير اين قطعات بر کارآئي مادربرد نيز مورد بررسي و توجه قرار گيرد .فراموش نکنيم که همواره پردازنده هاي جديد و با سرعت بالا داراي قيمت بمراتب بالاتري نسبت به نمونه هاي قبل از خود بوده و در صورتيکه ضرورتي به استفاده از پردازنده هاي جديد ، سريع و در عين حال گران وجود ندارد ، مي توان با توجه به نوع نياز خود از پردازنده هاي ديگر( با سرعت کمتر نسبت به آخرين مدل هاي موجود ) که با مادربرد انتخابي نيز مطابقت مي نمايند، استفاده نمود.
يکي از اجزاء مهم هر مادربرد ، Chip set مي باشد که اطلاعات متنوعي را در ارتباط با توانائي مادربرد مشخص مي نمايد . نوع پردازنده و حافظه اي که مادربرد مي تواند حمايت نمايد ، برخاسته از نوع Chip set يک مادربرد است . در برخي حالات نوع Chip set موجود بر روي يک مادربرد ، بيانگر نوع پورت هاي صدا، ويدئو و کارت شبکه نيز مي باشد ( عناصر فوق بصورت onboard بر روي مادربرد تعبيه مي شوند ) . در زمان انتخاب يک مادربرد لازم است به اين نکته دقت شود که تفاوت بسيار بالائي بين مادربردها از لحاظ قيمت وجود نداشته و مي توان با در نظر گرفتن تمامي جوانب مادربردي را انتخاب نمود که داراي امکانات جانبي نظير کارت شبکه و کنترلر RAID باشد. ( تفاوت قيمت بين اين نوع از مادربردها با مادربردهائي که فاقد امکانات فوق ، مي باشند زياد نمي باشد) .
پارامترهاي زير را مي توان در زمان انتخاب يک مادربرد در نظر گرفت :

حمايت از پردازنده :
حداقل : قادر به حمايت از پردازنده هاي رايج نمي باشد .
پيشنهادي : قادر به حمايت از پردازنده هاي AMD و يا اينتل باشد .
حداکثر : قادر به حمايت از پردازنده هاي AMD و يا اينتل باشد.
توانائي مادربرد انتخابي در رابطه با حمايت از پردازنده هاي موجود ، يکي از تصميمات مهم در زمينه انتخاب يک مادربرد است ( حمايت ازپردازنده هاي خانواده AMD و يا اينتل ) .
نوع حافظه :
حداقل : DDR 200/266
پيشنهادي : DDR266/333 يا PC800/1066 Rambus
حداکثر : DDR333/400 ياPC1066Rambus
نوع و سرعت حافظه اي که بهمراه يک مادربرد نصب مي گردد ، تاثير مستقيمي بر کارآئي و در عين حال قيمت يک کامپيوتر دارد. حافظه هاي Rambus ، قابل استفاده بر روي تعداد اندکي از مادربردها بوده و قيمت آنان بمراتب بيشتر از حافظه هاي SDRAM مي باشد .
اتصالات جانبي :
حداقل : USB 1.1
پيشنهادي : USB 2.0 در صورت امکان FireWire
حداکثر : USB 2.0 و FireWire
در صورتيکه تصميم به تهيه تجهيزات جانبي نظير چاپگر، دوربين هاي ديجيتال و درايوهاي خارجي CD-RW وجود داشته باشد ( درآينده ) ، پيشنهاد مي گردد مادربردي تهيه گردد که داراي پورت هاي USB2.0 و Firewire باشد .
عناصر مجتمع و پيوسته :
حداقل : کارت صدا
پيشنهادي : کارت صداي ديجيتالي، کارت شبکه و در صورت امکان پشتيباني ازويدئو
حداکثر : کارت صداي ديجيتالي و کارت شبکه
اکثر مادربردها داراي امکانات از قبل تعبيه شده اي در رابطه با کارت صدا مي باشند ( Onboard ) . در مادربردهاي پيشرفته تر امکانات لازم در خصوص کارت هاي صداي 6 کاناله ديجيتال و کارت شبکه نيز پيش بيني شده است .برخي از مادربردها داراي تراشه هاي لازم بمنظور حمايت از گرافيک بوده که که باعث کاهش هزينه ها خصوصا" در رابطه با کاربراني مي گردد که نوع استفاده آنان از کامپيوتر ، ضرورت وجود کارت هاي گرافيک قدرتمند را کم رنگ مي نمايد .
نحوه ارتباط با دستگاههاي ذخيره سازي :
حداقل : ATA /100
پيشنهادي : ATA/133 در صورت امکان RAID
حداکثر : ATA/133. RAID در صورت امکان Serial ATA
سرعت اينترفيس هارد ديسک و ساير دستگاههاي IDE استفاده شده را مشخص مي نمايد.استاندارد جديد Serial ATA در مادربردهاي جديد استفاده مي شود(افزايش سرعت اينترفيس ).برخي از مادربردها امکان استفاده از RAID را فراهم مي نمايند. در چنين مواردي مي توان از دو هاردديسک در يک سيستم استفاده بعمل آورد. بدين ترتيب کارآئي سيستم افزايش و در موارديکه يکي از هاردديسک ها با مشکل مواجه شود ، امکان استفاده از هارد ديسک دوم وجود خواهد داشت .
نکاتي دررابطه با تهيه مادربرد

بررسي Chip sets . توليد کنندگان متعددي اقدام به توليد Chip set مي نمايند .شرکت هائي مانند Intel، Via، SIS، و NVida اکثر چيپ هاي موجود در بازار را توليد نموده و مي توان تمامي آنان را به دو گروه عمده تقسيم نمود: چيپ هائي که از پردازنده هاي اينتل حمايت مي نمايند و چيپ هائي که از پردازنده هاي AMD پشتيباني مي نمايند.Chip sets ، مشخص کننده نوع حافظه ، سرعت پردازنده و نوع تجهيزات جانبي نظير صدا و ويدئو مي باشد که مادربرد قادر به حمايت از آنان مي باشد.
عدم تهيه سريعترين پردازنده :تهيه سريعترين پردازنده موجود، مستلزم پرداخت هزينه بالائي خواهد بود . سرعت آخرين پردازنده با يک و يا دو مدل پائين تر، تفاوت محسوسي نخواهد داشت .
تهيه سريعترين حافظه اي که ماربرد قادر به حمايت از آن مي باشد . تفاوت مشهودي در ارتباط با کارآئي سيستم و در موارديکه از حافظه هاي با سرعت پائين تر استفاده مي شود ، وجود نخواهد داشت ولي در صورتيکه تصميم به افزايش حافظه در آينده گرفته شود ، پيدا نمودن حافظه اي با همان ظرفيت بسيار راحت تر خواهد بود( با توجه به اين واقعيت که ممکن است در زمان افزايش حافظه ، پيدا نمودن حافظه هاي قديمي مشکلات خاص خود را دارا باشد ).
توجه به بروز برخي از مشکلات مرتبط با کارت هاي گرافيک همراه مادربرد . چيپ ست هائي که امکانات گرافيک را بهمراه مادربرد ارائه مي نمايند ( Onboard ) ، بخشي از حافظه سيستم را جهت ذخيره اطلاعات گرافيکي ، استفاده نموده که همين موضوع مي تواند کاهش کارآئي سيستم را بدنبال داشته باشد. پيشنهاد مي گردد در صورت تهيه مادربردي با قابليت فوق ، چيپ گرافيکي آنرا غير فعال و از يک کارت گرافيکي ارزان قيمت استفاده گردد. درصورتيکه در آينده قصد استفاده از گرافيک بالا وجود داشته باشد ، مي توان مادربردي را انتخاب که داراي ايننترفيس AGP باشد.
تهيه مادربردي با مشخصات بيش از نياز فعلي . در زمان انتخاب يک مادربرد سعي گردد ، مادربردي انتخاب گردد که امکان حمايت از RAID ، کارت شبکه ،پورت USB2 و FireWire را دارا باشد. استفاده از چنين مادربردهائي از لحاظ اقتصادي نيز مقرون بصرفه بوده و در صورت نياز به استفاده از قابليت هاي فوق ، مي توان از پتانسيل هاي مادربرداستفاده نمود( بدون هزينه مجدد) .

تکنولوژي ديسک سخت ( HARD DRIVE ) بر پايه پروسس موازي اطلاعات عمل مي کنند و بدين معناست که اطلاعات به صورت بسته هايي به روشهاهي مختلف ( رندوم ) به باس اطلاعاتي فرستاده مي شوند. اطلاعات از ديسک سخت در فاصله هاي زماني کاملاً تصادفي مي آيند و وارد باس اطلاعاتي شده و در نهايت به سمت مقصد نهايي مي رود. IDE مخفف Integrated Drive Electronics مي باشد همينطور که مي دانيد رابط IDE گاهي با عنوان ATA شناخته مي شود که مخفف AT Attachment است. اين تکنولوژي از سال 1990 به عنوان استاندارد کامپيوترهاي شخصي (PC ) براي هارد ديسک ها بوده است و اين زماني بود که تکنولوژي مذکور جاي درايوهاي ESDI و MFM را گرفت يعني زماني که هارد ديسک ها به طور متوسط حجمي معادل 200 مگا بايت داشتند. در سال 1990 اولين هارد ديسک يک گيگا بايتي وارد بازار شد و قيمتي برابر 200 دلار در بازار آمريکا داشت. از آن پس تا کنون IDE تکنولوژي مورد استفاده بوده زيرا هارد ديسکها را با قيمت پايين در اختيار مصرف کننده قرار مي داد، جاي کمتري مي گرفت و سرعت مناسبي داشت.
همتاي IDE در آن زمان SCSI ( که مخفف Small Computer System Interface است) بود. SCSI از IDE سريعتر است اما بسيار گرانتر است. به علاوه احتياج به خريد يک ادپتر SCSI که ارزان هم نيست احتياج داريد. به عبارت ديگر IDE بازار هارد ديسکهاي کامپيوتر هاي شخصي را در انحصار خود گرفت. آنطور که به نظر مي رسد کارخانه هاي معتبر حداقل يک تا دو سال ديگر به توليد هارد ديسکهاي با تکنولوژي IDE ادامه دهند.
هارد ديسکهاي IDE از کابلهاي ريبون پهني استفاده مي کنند که در داخل کامپيوتر بسيار به چشم مي آيند .
تکنولوژي هارد ديسک هاي ساتا ( SATA ) بر اساس پردازش اطلاعات متوالي(سريال) است. يعني انتقال اطلاعات از هارد ديسک به باس ديتا و در جهت عکس به طور منظم و در دورهاي زماني مشخص انجام مي گيرد.
هارد ديسکهاي ساتا از کابلهاي ريبون با پهناي کمتر استفاده مي کنند . اين کابلهاي نازک داراي کانکتورهاي بست داري هستند که کار کردن با آنها را ساده تر مي کند. هارد ديسکهاي ساتا اطلاعات را با سرعت متوسط 150Mb بر ثانيه انتقال مي دهند

شركت مايكروسافت رايانه تازه اي به نام "سورفيس" با صفحه نمايشگر "لمس پذير" (‪ (touch-sensitive عرضه كرده كه شبيه ميز طراحي شده است.
به گزارش بخش خبر شبكه فن آوري اطلاعات ايران، از ايرنا، اين رايانه به گونه اي طراحي شده كه نيازي به "موس" و صفحه كليد معمول ندارد و كاربران مي توانند به جاي آن از انگشتان دست خود براي فرمان دادن به آن استفاده كنند.

رايانه ميزي "سورفيس" همچنين طوري ساخته شده تا بتواند با گوشي هاي تلفن همراه كه رويش گذاشته مي شوند ارتباط برقرار كند.

مايكروسافت مي گويد هدف اصلي اش فروش اين رايانه به موسساتي نظير هتل ها، فروشنده هاي تلفن و رستوران هاست.

اين دستگاه از جمله محصولاتي است كه ادعا مي شود مجهز به فناوري "چند لمسي" (‪ (multi-touch است.

اين فناوري رايانه ها را قادر مي سازد براي اجراي دستورات، از تماس همزمان چند انگشت به جاي موس و صفحه كليد فرمان بگيرند.

يكي از نمونه هاي پر سروصداي چنين ابزارهايي "آيفون" شركت اپل است كه گفته مي شود ماه ژوئن به بازار مي آيد.

شركت هيولت پكارد نيز در زمينه گسترش فناوري چند لمسي فعال است و در اين زمينه انجام تحقيقات علمي را نيز راهبري مي كند.

"سورفيس" با صفحه ‪ 76 سانتيمتري اش (‪ 30 اينچ) قرار است بين ‪ 5 تا ‪10 هزار دلار فروخته شود.

با اين حال، مايكروسافت گفته است قصد دارد در چند سال آينده نسخه هاي ارزان تر اين محصول را براي اسفاده در منازل عرضه كند.

مايكروسافت اعلام كرده است كه اين رده محصولات بازاري چند ميليارد دلاري خواهند بود و استفاده از آنها در آينده از روي ميزها و پيشخوان فروشگاه- ها به داخل خانه ها گسترش مي يابد.

در ماه هاي اخير فروش محصولات اين شركت بزرگ نرم افزارسازي فراز و نشيب هايي داشته است. در حالي كه فروش دستگاه هاي بازي ايكس باكس موفقيت آميز بوده، دستگاه پخش كننده موسيقي موسوم به زيون همچنان با فاصله زيادي از آي پاد شركت اپل عقب مانده است.

همان طور که ميدانيد براي انجام عمل Copy و يا Cut ميبايست بر روي فايل مورد نظر راست کليک کرده و Copy يا Cut را انتخاب کنيد و در نهايت آن را در مکان مورد نظر Paste کنيد. حرفه اي ها هم ممکن است براي بالا بردن سرعت عمل از کليدهاي ميانبر Ctrl+C و Ctrl+X و Ctrl+V استفاده کنند. اما اين راه هم زمان زيادي را صرف ميکند. قصد داريم تا ترفندي را به شما معرفي کنيم که با استفاده از آن ميتوانيد دو قابليت Copy to و Move to را به راست کليک موس خود اضافه کنيد. با استفاده از اين دو قابليت ميتوانيد انجام عمل Copy و يا Cut را در زماني بسيار کم انجام دهيد و سرعت عمل خود را بالا ببريد.


بدين منظور:
1- از منوي Start به Run رفته و در آن عبارت regedit را تايپ کنيد تا ويرايشگر رجيستري باز شود.
2- وارد پوشه HKEY-classes-root / Directory / Shellex شويد.
3- حال بر روي پوشه ContextmenuHandlers راست كليك كرده وسپس گزينه New و پس از آن گزينه Key را انتخواب كنيد و اسم آنرا Copy to بگذاريد.
4-در قسمت سمت راست بر روي (Default) دوبار كليك كرده و در قسمت Value data عبارت:
{C2FBB630-2971-11d1-A18C-00C04FD75D13} را بنويسيد.
5-پوشه ديگري مطابق دستورالعمل 4 بسازيد ولي اين بار نام آنرا Move to بگذاريد و مانند قسمت قبل بر روي (Default) دوبار كليك كرده و در قسمت Value data عبارت:
{C2FBB631-2971-11d1-A18C-00C04FD75D13} را بنويسيد.

ديسک ها

در مقايسه با دسترسي به عنصري در RAM دسترسي ديسک هميشه گرانتر است. با اين وجود، تمام دسترسيهاي ديسک با هم برابر نيستند . دليل اين،روش کار ديسک گردان است.درايوهاي ديسک جزء گروهي از ابزارها به نام ابزارهاي ذخيره سازي با دسترسي مستقيمDASD ميباشند، زيرا امکان دسترسي مستقيم به داده ها را فراهم ميکنند.DASD ها مغاير با ابزارهاي سري ميباشند که گروه اصلي ابزارهاي ذخيره سازي مي باشند.ابزارهاي سري از رسانه هاي مثل نوار مغنا طيسي استفاده مي کنند که فقط دسترسي سري را ارائه ميدهند(يک عنصر داده اي را نمي توان تا زماني که تمام داده هاي قبلي آن در نوار به ترتيب خوانده يا نوشته نشده اند،خواند يا نوشت).

ديسک هاي مغناطيسي داراي چندين شکل ميباشند. هارد ديسک ها داراي ظرفيت بالاو قيمت بيت پايين مي باشند. هاردديسک ها عمومي ترين ديسک مورد استفاده براي پردازش فايلي روزانه هستند.فلاپي ديسک ها ارزانتر هستند ولي کندتربوده وداده هاي نسبتا کمي را نگه ميدارند. فلاپي ها براي پشتيبان سازي فايل هاي خاص و جابه جايي مقادير کم داده مناسب مي با شند.رسانه هاي ديسکي غير مغنا طيسي مخصوصا ديسک هاي نوري در حال رشد بوده وبه عنوان رسانه ذخيره سازي عموميت يافته اند.

سازماندهي ديسک ها

اطلاعات ذخيره شده روي ديسک بر روي يک يا چند صفحه ذخيره مي شوند.به ترتيب اين اطلاعات درتراک هاي روي ديسک ذخيره مي شوند . هر تراک اغلب به تعدادي سکتور تقسيم مي شود. هر سکتور، کوچکترين بخش قابل آدرس دهي روي ديسک است. هنگامي که عبارتREAD() را براي بايت خاصي از فايل، فراخواني مي کنيد، سيستم عامل سطح صحيح يعني تراک و سکتور را پيدا کرده وکل سکتور را خوانده وبه ناحيه خاصي از حافظه RAM به نام بافر منتقل مي کند. سپس بايت مورد نظر درون بافر را پيدا مي کند. در صورتي که درايو ديسک از تعدادي صفحه استفاده مي کند، ممکن است آن را DISK PACK نيز بناميم. تراک هايي که دقيقا بالا وپايين همديگر ميباشند يعني تراک هاي هم شماره تشکيل سيلندر را مي دهند. اگر اطلاعات در روي يک سيلندر باشند، نياز نيست که براي دسترسي به اطلاعات،بازوي هد خواندن/نوشتن حرکت کند. جابجاي اين بازو را جستجو SEEKING مي نامند. اين جابه جايي معمولا کندترين بخش خواندن اطلاعات از يک ديسک است.

برآورد ظرفيت ها و فضاي مورد نياز

پهناي ديسک ها از 2تا حدود 14 اينچ مي باشد. محدوده ظرفيت ديسک ها نيز کمتر از 000/400 بايت تا ميليارد ها بايت مي باشد. در يک ديسک، صفحه بالايي و پاييني يک طرفه بوده و بقيه صفحات دو طرفه مي باشند، بنابراين تعداد تراک هاي هر سيلندر بستگي به تعداد صفحات دارد .مقدار داده هايي که ميتوان روي يک تراک نگهداشت بستگي به چگالي بيت هاي ذخيره شده روي سطح ديسک دارد. (اين بستگي به مقدار ضبط رسانه و اندازه هدهاي خواندن /نوشتن دارد .) يک ديسک ارزان و ظرفيت پايين ميتواند حدود 4 کيلو بايت روي يک تراک نگه داشته ودر هر طرف 35تراک قرار دارد. يک ديسک باظرفيت بالا تقريبا تراک هاي 50 کيلوبايتي داشته ودر هر طرف صفحه داراي 1000 تراک است.

از آنجايي که يک سيلندر شامل گروهي از تراک ها مي باشد و يک تراک مجموعه اي از سکتورهاست وسکتور نيز از بايت ها تشکيل شده است، پس محاسبه ظرفيت تراک، سيلندر و درايو ساده مي باشد :

ظرفيت تراک= تعداد سکتورها در هر تراک * ظرفيت هر سکتور برحسب بايت

ظرفيت سيلندر= تعداد تراک هاي هر سيلندر* ظرفيت تراک

ظرفيت درايو = تعداد سيلندرها*ظرفيت سيلندر

تنگناي ديسک:

کارآيي ديسک به طور شگفت انگيزي رو به افزايش است ولي هنوز هم سرعت ديسک ها به حد سرعت شبکه ها نرسيده است. يک درايو با کارآيي بالا ميتواند 50 کيلوبايت در هر تراک رابا سرعت ماکزيمم حدود3مگابايت در ثانيه وفقط بخشي از آن را تحت شرايط عادي انتقال دهد . شبکه هايي با کارآيي بالاميتوانند داده ها را با سرعت حدود100مگابايت در ثانيه منتقل کنند. در نتيجه يک فرآيند محدود به ديسک است وشبکه و cpu بايستي منتظر زمان دسترسي به ديسک براي انتقال داده ها باشند.

نوار مغناطيسي:

واحدهاي نوار مغناطيسي جزءگروهي از ابزارها هستندکه دسترسي مستقيم را ارائه نمي دهند ولي مي توانند دسترسي ترتيبي سريعي به داده ها فراهم کنند. نوارها فشرده بوده وتحت شرايط محيطي مختلف به خوبي نصب مي شوند و ذخيره سازي وانتقال داده ها در آنها ساده بوده وقيمت آنها نسبت به ديسک ها کمتر است.

کاربرد هاي نوار مغنا طيسي:

نوارمغناطيسي، رسانه مناسبي براي پردازش ترتيبي برنامه هاي کاربردي است. در صورتي که فايل هاي پردازش شده مشابه نبوده و دسترسي مستقيم نياز نباشد، از اين رسانه ميتوان استفاده کرد.به عنوان مثال، مسئله به هنگام سازي يک ليست پستي در هر ماه را در نظر بگيريد .آيا ضروري است که ليست به طور مطلق به روز باشد يا در هر ماه به هنگام شود، کافي است؟ در صورتي که اطلاعات بايستي به دقيقه باشند، پس رسانه بايستي امکان دسترسي مستقيم را فرا هم کند تا به هنگام سازي بتواند بلافاصله عمل کند . ولي اگر نياز است ليست پستي فقط هنگامي که بر چسبها چاپ مي شوند به هنگام شود، پس همه تغييراتي که در طول ماه رخ مي دهند، مي توانند جمع شده و در يک فايل قرار گيرند که به همان روش ليست پستي ذخيره مي شود. سپس برنامه اي که هر دو فايل را مي خواند مي تواند به صورت همزمان اجرا شده و تغييرات مورد نياز را در داده ها اعمال نمايد.

مقايسه ديسک ونوار مغنا طيسي:

در گذشته نوار مغناطيسي وديسک مغناطيسي براي تمام کاربردهاي ذخيره سازي ثانويه مورد استفاده قرار مي گرفتند. ديسک براي دسترسي تصادفي و ذخيره سازي فايل هايي که براي دسترسي بيدرنگ مدنظر بودند جالب بود ونوار براي پردازش ترتيبي داده ها و ذخيره سازي طولاني مدت فايل هاايده آل بود . با گذشت زمان، اين قواعد تغيير پيدا کرده و ديسک بيشتر استفاده شد.

دليل اصلي که در دسترسيهاي تصادفي، نوار مغنا طيسي به ديسک ترجيح داده مي شود، اين است که نوارها براي تک پردازش در نظر گرفته شده اند، در حالي که ديسک ها عموما چندين پردازش را سرويس ميدهند.اين بدين معني است که در دسترسيها هد خواندن/نوشتن ديسک بايستي از محلي به محل ديگري جابه جا شده و حاصل، يک جستجوي پرهزينه است، در حالي که درايونوار چون براي تک پردازش در نظر گرفته شده است، چنين هزينه اي ندارد.

اين مسائل سبب شد که به تدريج ديسک جايگزين نوار شود .اين تغييرات در مورد ديسک وRAM نيز انجام گرفته ودر حال وقوع است . براي درک کامل اين تغييرات جديد، نياز است که با مفهوم بافر کردن در حافظه RAM آشنا شويم. به طور خلاصه کارآيي بستگي به بزرگي فايلي دارد که در هر بار ميتوانيم منتقل کنيم. هر چه فضايRAM بيشتري براي بافرهاي ورودي/خروجي قابل دسترس باشد، تعداد جستجو هاي مورد نياز کاهش مي يابد. بيشتر سيستم هاي که اکنون وجود دارد وحتي سيستم هاي کوچک داراي RAM کافي براي کاهش دسترسيهاي مورد نياز براي پردازش فايل هاي بيشتر هستند . اين تغييرات سبب کاهش قيمت ديسک ها شده و در نتيجه آنها را براي پردازش ترتيبي که در گذشته از نوارها استفاده مي شد مورد استفاده قرار مي دهند.

اين بدين معني نيست که از نوار ها نبايستي براي پردازش ترتيبي استفاده کرد. اگر فايلي روي نوار نگهداري شود و درايوهاي کافي براي استفاده از آنها در پردازش ترتيبي فايل وجود داشته باشد، ممکن کاراتر باشد.اگر چه امروزه از ديسک براي پردازش ترتيبي استفاده مي شود ولي نوار هنوز هم به عنوان رسانه اي براي ذخيره سازي آرشيوي طولاني مدت، مهم مي باشد که البته اين مورد هم با عموميت يافتن CDها از بين رفته است. نوار هنوز هم از ديسک ارزانتر است و نگهداري فايل هاي بزرگ روي آن ساده وسريعتر است.

بر روي سيستم هاي امروزي کارت هاي گرافيکي با کيفيتهاي متفاوتي وجود دارد. هر کدام اين کارتها ، توانايي خاص خودشان را در اجراي برنامه هاي گرافيکي و بازي ها دارند. در اين ترفند قصد داريم به معرفي روشي کارآمد بپردازيم که با استفاده از آن ميتوانيد کيفيت کارت گرافيکي خودتان را تا حد زيادي بهبود ببخشيد.

بدين منظور:

ابتدا بر روي آيکون My Computer در دسکتاپ راست کليک کرده و Propeties را انتخاب کنيد.

در پنجره باز شده به تب Advanced رفته و از قسمت Startup and Recovery روي دکمه Setting کليک کنيد.

در پنجره جديد باز شده ، در قسمت پايين و بخش Write debugging information روي ليست کشويي موجود کليک کنيد.

خواهيد ديد که در داخل منو 3 گزينه وجود دارد. آن را بر روي Compelet memory dump تنظيم کنيد.

تمام پنجره ها را OK کرده و خارج شويد.

در پايان سيستم را مجدد راه اندازي کنيد.

پرينترهاي Inkjet فوق العاده ارزان هستند و قيمتي پايين دارند ، ضمن آنکه هم پرينتر رنگي هستند ، هم اسکنر و هم دستگاه کپي .
اما قيمت کارتريج هاي جوهر آنها نسبت به قيمتشان بسيار گران است . اگر پرينتر را به قيمت 200 دلار ميخريد ، قيمت دو کارتريج سياه و ديگري رنگي آن نزديک به 100 دلار مي شود . که حتي براي خريد هر 3 ماه يکبار هم گران بنظر مي رسد . لذا اکثر توجهات بجاي حفظ و نگهداري از پرينترها ، به کارتريجها معطوف شده است . قابل ذکر است که اين کارتريجها را مي توان پر کرد که قيمت هر بار شارژ (هر دو) چيزي معادل 50 دلار ميشود که صرفه جويي خوبي را در بر دارد . اما بايد توجه کنيد که وقتي کارتريج جوهر تمام ميشود يا نزديک تمام شدن است اگر دقت لازم را در نگه داري از آن بعمل نياوريد ، سريعا خشک شده و ديگر نمي توان آنرا پر کرد . بدين ترتيب مجبور هستيد پول بيشتري براي خريد دو عدد کارتريج نو صرف کنيد . پس وقتي اولين آثار اتمام جوهر هر کدام از کارتريجهاي رنگي يا سياه را مشاهده کرده ، وقت را تلف نکنيد و سريعا آن کارتريج را از پرينتر خارج کرده و به روش زير بسته بندي کنيد تا به دست کسي برسانيد که بتواند آنرا برايتان شارژ کند . اگر خودتان هم ميتوانيد کار شارژ را انجام دهيد ، چه بهتر ، باز هم صرفه جويي کرده ايد .

براي بسته بندي هر کارتريج بصورت جداگانه به وسايل زير نياز داريد :

1- يک عدد کيسه پلاستيکي زيپ دار (زيپ لاک)

2- يک نوار باريک (30 در 2 سانتيمتر) از پارچه کرکي يا کاغذ کاهي نسبتا کلفت يا دستمال کاغذي کلفت

3- يک عدد کش حلقه اي

روش بسته بندي به شرح زير است:

1- کارتريج خالي را از پرينتر خارج کنيد .

2- نوار باريک را چند تا کنيد تا به اندازه طول حدود 3 سانتي متر کوچک شود . آنرا خيس کنيد . اين خيسي بايد حاوي آب باشد اما چکه نکند .

3- کارتريج و نوار خيس شده را در پلاستيک قرار دهيد . توجه کنيد که نوار خيس کافي است به بدنه کارتريج بچسبد و نبايد هيچگونه تماسي با هد چاپ يا قسمت هاي جوهري کارتريج داشته باشد . وظيفه اين نوار خيس ، مرطوب نگهداشتن داخل پلاستيک است .

4- کيسه را بسته و زيپ آنرا خوب ببنديد .

5- با کش دور پلاستيک را مهار کنيد .

6- هرچه سريعتر نسبت به شارژ آن اقدام کنيد .

اگر نتوانستيد کارتريج را به موقع شارژ کنيد لازم است تا نوار کاغذي را حداقل هفته اي يکبار مجدا خيس کنيد .

پس به نکات مهم زير دقت کنيد:

1- به محض تمام شدن جوهر کارتريج ، آنرا از پرينتر خارج کرده و در کيسه پلاستيکي قرار دهيد . در غير اينصورت کارتريج سريعا خشک شده و بايد بدور انداخته شود .

2- در کارتريج رنگي ، به محض اتمام اولين رنگ ، کارتريج را بسته بندي کنيد . تغيير رنگ طبيعي تصاوير به شما کمک ميکند تا متوجه اتمام يک رنگ شويد .

3- اگر هرچه سريعتر کارتريج را پر کنيد ، شانس کار مجدد با آنرا خواهيد داشت .

آنچه در اين آموزش مي خوانيد، يك راهنماي جامع براي عيب زدايي از كامپيوترتان نيست اما مي تواند شما را به سمت يافتن مشكل كامپيوتر راهنمايي كند.
اگر بعد از فشردن دكمه power، كامپيوتر روشن نشد . بررسي كنيد آيا سيم برق متصل است؟ آيا سر ديگر سيم برق متصل شده است؟ سوييچي كه در پشت كامپيوترتان وجود دارد چك كنيد. از اتصال صحيح منبع تغذيه به مادربرد اطمينان حاصل كنيد. كابل برق فلاپي را چك كنيد. اگر هيچ يك از اين كارها نتيجه نداد در مرحله بعد هر چيزي را كه به مادربرد متصل است به غير از كابل برق، سيم دكمه power، كارت گرافيك، حافظه RAM و CPU را جدا كنيد. اگر باز هم سيستم بالا نمي آيد يك يا دو قطعه از سيستم شما معيوب است. در اين مورد به احتمال زياد مادربرد يا منبع تغذيه Case شما اشكال دارد.

اگر سيستم روشن مي شود ولي بوق نمي زند يا بالا نمي آيد , ابتدا همه اتصالات را چك كنيد و دوباره امتحان كنيد. در صورتي كه اين عمل مؤثر نبود، بهترين كار اين است كه مانند بالا همه چيز را به غير از سيم دكمه power، كارت گرافيك، حافظه RAM و CPU را از مادربرد جدا كرده و دوباره امتحان كنيد. اگر كامپيوتر به خوبي شروع به كار كرد كامپيوتر را خاموش كنيد و هر بار يك قطعه را متصل كرده و سپس كامپيوتر را روشن كنيد تا جايي كه مشكل را پيدا كنيد ولي اگر كامپيوتر اصلا‎‎ً روشن نشد احتمالاً يك يا چند قطعه معيوب داريد(CPU ،RAM، مادربرد و منبع تغذيه).

كامپيوتر روشن مي شود و متناوبا‎ً بوق مي زند، بالا مي آيد , ببينيد آيا حافظه RAM شما بدرستي نصب شده است اگر لازم است آن را بيرون آوريد و دوباره جا بزنيد.

سيستم روشن مي شود يك سري بوقهاي سريع مي زند، بالا نمي آيد , ببينيد آيا كارت گرافيك به درستي روي اسلات AGP نشسته است يا خير.اگر مقدار كمي از كارت گرافيك خارج از اسلات AGP باشد سيستم بالا نمي آيد.

چند مشكل ديگر هم وجود دارد كه بوسيله اين بوقها شناسايي مي شود اما دو مورد بالا معمول ترين موارد هستند.

اگر سيستم بالا مي آيد ولي مشكلاتي را مشاهده مي كنيد در اين جا دو مشكل عمده ذكر مي شود. كامپيوتر شما در هنگام نصب سيستم عامل بارها از حركت باز مي ايستد علت آن مي تواند گرماي CPU باشد بخصوص CPU هاي شركت AMD يا CPU هاي قديمي تر شركت INTEL. چك كنيد آيا فن CPUبخوبي عمل مي كند و چك كنيد آيا هيت سينك (قطعه آلومينيومي كه روي CPU نصب شده و معمولاً رنگ سياه دارد) بخوبي نصب شده است و با سطح CPU كاملاً موازي است. مطمئن شويد از هيت سينكي استفاده مي كنيد كه ساخت سازنده CPU شماست. هيت سينك اگر درست نصب شود بيش از آنچه نياز است خنك كاري انجام مي دهد.

مشكلات زيادي در سيستم عامل همراه با صفحات آبي كه ظاهر مي شود داريد , خطاهايي كه در هنگام كپي كردن فايل هاي Set up بوجود مي آيند بخصوص در ويندوز 2000 و XP، به احتمال زياد نشانه وجود مشكل در حافظه RAM شماست. اين امكان هم وجود دارد كه مشكل از هارد ديسك شما باشد اگر خطاها همراه با صفحات آبي است كه در آنها Page Fault ديده مي شود يقيناً مشكل از حافظه RAM شماست.

در عصري زندگي مي كنيم كه نمي توان بدون مطالعه و كسب دانش به يك انتخاب و گزينه مناسب رسيد. حال اگر اين انتخاب براي خريد يك قطعه الكترونيكي باشد نياز به داشتن اطلاعات كافي به يك امر لازم و بايد تبديل مي شود چرا كه فناوري هاي جديد در قالب پارامترها و خصوصيات گنجانده مي شوند و تفاوت مدل هر قطعه در همين تكنولوژي هاي به كار رفته در آنان است. اسكنر نيز يكي از همين قطعات است كه همزمان با گسترش كاربرد و نقش آن در زندگي ديجيتال، به پيچيدگي ها و تكنولوژي هاي آن افزوده مي شود.

زماني شما فقط مي توانستيد اسكنرها را در يك سازمان يا نهاد بزرگ دولتي بيابيد اما اكنون با فراگير شدن ابزارهاي ديجيتال، نقش اسكنر از مفهوم يك قطعه جانبي كامپيوتر فراتر رفته و به يك ابزار حياتي براي ادارات كوچك و كاربران خانگي تبديل شده است. چه نوع اسكنري بخريم؟ يك اسكنر مناسب چه خصوصياتي دارد؟ كدام مدل اسكنر متناسب با نيازهاي ما است؟ و سوالاتي مشابه اين ها ذهن هر خريدار اسكنر را در اولين گام به خود مشغول مي كند و در مرحله بعد با ديدن ليستي از توضيحات فني هر اسكنر بيشتر سردرگم خواهد بود.

نوشتار پيش رو با هدف كمك به دوستاني كه قصد خريد يك اسكنر مناسب با نياز خود دارند، نوشته شده و سعي بر اين بوده است كه اطلاعات لازم و كافي را در اختيار خوانندگان عزيز قرار دهد. به گزارش بخش خبر فناوري اطلاعات ايران به نقل از ماهنامه شبكه ، از بر حسب نوع اسكن يك سند، اسكنرها به انواع مختلفي تقسيم مي شوند. اسكنرهاي Flatbed يا مسطح، متداول ترين اسكنر براي كاربرد خانگي هستند. در اين نوع اسكنرها، ناحيه اسكن شامل يك صفحه تخت خواهد بود كه سند بر روي آن قرار مي گيرد. اين نوع از اسكنرها به خاطر راحتي در استفاده و تكنولوژي استفاده شده در هد اسكن آن ها، بيشترين مصرف كننده را دارند. جز اسكنرهاي مسطح، اسكنرهاي Sheetbed و اسكنرهاي استوانه اي نيز در بازار موجود هستند. در اسكنرهاي Sheetbed هد اسكن ثابت بوده و سند براي اسكن حركت داده مي شود؛ مانند يك پرينتر. اسكنرهاي استوانه اي داراي كيفيت و دقت تفكيك پذيري بالايي هستند و براي اسكن نقشه و چاپ استفاده مي شوند.

دقت وضوح تصوير

يكي از مهم ترين پارامترهاي دخيل در خريد اسكنر، دقت وضوح تصوير و لامپ تصوير اسكنر خواهد بود. واحد (DPI(Dot Per Inch يا " نقطه در اينچ " براي اين منظور استفاده مي شود. براي اسكن يك تصوير معمولي (5*3 يا 4*6) دقت 100نقطه در اينچ كافي خواهد بود. براي اسكن متون و استفاده در نرم افزارهاي (Optical character recognition (CR دقت DPI300 مناسب است و براي اسكن تصاوير براي چاپ يا بزرگ نمايي، نياز به دقت 1200 تا 2400 خواهد بود. بنابراين يك اسكنر با وضوح تصوير 600 * 1200 يا 2400*1200 مناسب خواهد بود.

Tranparency

اگر قصد اسكن اسلايد يا فيلم را داريد، اسكنر شما بايد به يك آداپتور Tranparency مجهز باشد. اين آداپتور ممكن است بر روي خود اسكنر نصب شده باشد يا به صورت يك وسيله جانبي به اسكنر اضافه شود. برخي شركت ها مانند Epson از يك آداپتور Tranparency براي اسكن نگاتيو و عكس هاي دوربين استفاده مي كنند كه مي تواند براي كاركردهاي خانگي و كوچك مناسب باشد.

ADF يا تغذيه كننده اتوماتيك سند

ممكن است كه شما تعداد زيادي سند براي اسكن داشته باشيد. (Automatic document feeder (ADF يك قطعه براي تغذيه اتوماتيك اسكنر است كه به صورت خودكار سند را به اسكنر تحويل مي دهد. بعضي از مدل هاي اسكنر از اين ويژگي برخوردارند و در نتيجه براي اسكن اسناد در حجم بالا و سايز نامناسب مشكل نخواهيد داشت. حداكثر سندي كه يك ADF مي پذيريد نيز بايد مدنظر قرار گرفته شود.

Interface

اسكنر براي ارتباط با كامپيوتر، به يك رابط يا Interface نياز دارد. اين كه اسكنر انتخابي شما از چه نوع رابطي استفاده مي كند و يا اينكه كامپيوتري كه قرار است اسكنر به آن متصل شود چه رابط هايي را پشتيباني مي كند، يكي از مهم ترين عواملي است كه بايد به آن توجه داشته باشيد. اگر كامپيوتر شما از USB2 پشتيباني مي كند، حتما اسكنري انتخاب كنيد كه از اين رابط استفاده مي كند. چرا كه سرعت و سادگي بسيار خوبي با پورت USB وجود دارد. رابط Firewire نيز از سرعت و دقت بالايي برخوردار است اما به همين نسبت قيمت بيشتري بر روي اسكنر تحميل مي كند. مدل هايي نيز وجود دارد كه از چند رابط پشتيباني مي كنند كه انعطاف پذيري بيشتري به مصرف كننده مي دهد. پورتParallel يا موازي و استفاده از كارت SCSI نيز انتخاب هاي ديگري هستند كه مي توانيد براي رابط اسكنر داشته باشيد. اما از سرعت كمتري برخوردارند. حتما در زمان انتخاب اسكنر مورد نظر خود نوع رابط اسكنر را سوال كنيد.

عمق رنگ

به تعداد رنگ هايي كه اسكنر قادر به شناسايي و ذخيره سازي آن ها است، اصطلاحاً " عمق رنگ " گفته مي شود و با واحد " بيت در هر پيكسل " اندازه گيري مي شود. يك اسكنر مناسب بايد حداقل قادر به شناسايي 36 بيت رنگ باشد. امروزه بسياري از اسكنرهاي خانگي تا 48 بيت در پيكسل را شناسايي مي كنند كه يك كيفيت اسكن مناسب را ارائه مي كند.

ناحيه اسكنر

مانند پرينتر بايد مشخص كنيد سندهاي شما در حدود چه سايزي هستند: A4، A3 يا اندازه هاي ديگري. حداقل ناحيه اي كه براي اسكن نياز خواهيد داشت، 5/ 8 در 7 /11 است كه به راحتي مي توانيد يك برگ A4 را اسكن كنيد. اندازه 14*5/8 نيز مناسب است. بديهي است كه براي سندهاي بزرگ تر از اين اندازه، بايد دنبال يك اسكنر مناسب باشيد. حداكثر اندازه ناحيه اسكن يك اسكنر يكي ديگر از ملاك هاي قيمتي است.

تكنولوژي هد اسكن

هد اسكن، قلب يك اسكنر است كه تمامي دقت و سرعت و كيفيت اسكن يك سند از آن منشأ مي گيرد. دو تكنولوژي مطرح براي هد اسكن (Contact Image sensor (CIS و Charge couple device هستند كه CCD به مراتب كارائي بالاتري داشته و غالب اسكنرهاي حرفه اي و با دقت و كيفيت فوق العاده با اين تكنولوژي سازگار هستند. اسكنرهاي داراي تكنولوژي CIS، حجم كوچك تري نسبت به CCD دارند و از كابل جداگانه اي براي برق استفاده نمي كنند. پيشنهاد مي كنم اسكنري كه از CCD پشتيباني مي كند، تهيه كنيد.

نرم افزار

به عنوان آخرين ملاك انتخاب يك اسكنر، بايد اشاره اي هم به نرم افزارهاي اسكن و ويرايش سند داشته باشيم. غالباً همراه اسكنر يك نرم افزار اسكن ارائه مي شود. اما اگر نياز به نرم افزاري قوي و با قابليت هاي مناسب براي ويرايش سند داريد يا سند اسكن شما داراي متن است و نياز به يك نرم افزار OCR داريد، از نرم افزارهاي همراه اسكنر غافل نشويد.

انتظارات خود از يك اسكنر را ليست كنيد

اگر قصد خريد يك دستگاه اسكنر را داريد، در اولين گام انتظارات خود را مرور و ليست كنيد. اسكنر مورد نياز شما دقيقاً بايد چه توانايي هايي داشته باشد؟ مدل اسكنر (تخت، استوانه اي يا پرينتري)، اسكن سياه و سفيد يا رنگي، سايز سند اسكن، وضوح تصوير يا اندازه دقت تفكيك پذيري مورد نياز شما براي اسكن، نوع رابط اتصال به كامپيوتر(موازي، USB ،SCSI و Firewire)، اسكن فيلم و نگاتيو، سرعت، تعداد اسكن در دقيقه و عمق رنگ از مهم ترين مواردي هستند كه بايد براي خود مشخص كنيد.

كيفيت خروجي + سرعت = قيمت بيشتر

فرمول بالا در دنياي اسكنرها معروف است. شما مي توانيد اسكنرهايي در حدود قيمتي 60 هزار تومان براي مصارف خانگي پيدا كنيد و در مقابل اسكنرهاي حرفه اي بايگاني اسناد قيمت هاي نجومي تا 25 ميليون تومان دارند. تفاوت اين دو نوع اسكنر در چيست؟ كيفيت خروجي و دقت تفكيك پذيري رنگ، تكنولوژي هاي به كار رفته در آن ها و سرعت بالاي اسكن در دقيقه، پارامترهاي تاثيرگذار در انتخاب يك اسكنر با قيمت مناسب هستند. هراندازه پول بدهيد، همان اندازه آش مي خوريد!

مشخصات اسكنر مناسب در يك نگاه

° از پورت USB2 پشتيباني كند.

° ازتكنولوژي هد اسكن CDD استفاده شده باشد.

° دقت وضوح تصويري DPI1200 مناسب هر نوع كار حتي اسكن نمودن عكس به منظور چاپ آن خواهد بود.

° اسكنرهاي تخت، نسبت به ديگر مدل ها، داراي راحتي و كيفيت بهتري هستند.

° اسكنري انتخاب كنيد كه داراي دكمه هاي كنترلي براي اسكن باشد.

° دقت رنگ 48 بيت بر اينچ كيفيت اسكن رنگي را تضمين مي كند.

° نرم افزار اسكن/ ويرايش سند و OCR همراه اسكنر ارائه شود.

خوب تقريبا همه به محض اين که CD هاشان زير رايت ميسوزد آنرا خرد ميکنند و يا دور ميندازند. اما به هر دليل اگر در زمان رايت CD به صورت DATA سي دي شما سوخت اصلا ناراحت نباشيد چون اگر مايل باشيد مي توانيد در ادامه CD را مجددا رايت کنيد حتي فايلهايي را که سالم رايت شدند را نيز حفظ کنيد براي اين کار کافي هست که از NERO شش به بالا استفاده کنيد. سي دي سوخته خود را در رايتر قرار بدهيد حال نحوه رايت را دو باره DATA انتخاب کنيد و فايلهايي را که قرار هست رايت کنيد را مجددا ADD کنيد .
در اين حالت رايتر از شما سي دي سوخته را قبول مي کند و لازم نيست سي دي خام درون رايتر قرار بدهيد نکته حتما قبل از ADD کردن فايلها بايد بدونيد که چه مقدار فضاي خالي در سي دي سوخته داريد . اينرا بايد از ميزان پر بودن حلقه پشت CD حدس بزنيند و اگر بيشتر از حجم باقيمانده نخواهيد رايت کنيند يعني اينکه اين CD ديگه فقط به درد رايت فايلهاي کوچيکتر ميخورد , و نکته ديگه اين که سي دي را بايد خود NERO سوزانده باشد نه برنامه اي ديگر نکته سوم هم اينکه براي CD هاي Video و Audio سوخته احتمالا جواب نمي دهد

کامپيوترهاي جديد داراي يک و يا بيش از يک کانکتور(Universal Serial Bus (USB هستند. کانکتورهاي فوق امکان اتصال تجهيزات جانبي متفاوتي نظير: چاپگر، اسکنر، دوربين هاي وب و... را فراهم مي نمايند. سيستم هاي عامل پورت هاي USB را حمايت کرده و بدين ترتيب نصب درايور مربوطه ، به سرعت و به سادگي انجام خواهد يافت. USB چيست؟ همواره اتصال يک دستگاه به کامپيوتر و پيکربندي مناسب آن براي استفاده ، يکي از چالشهاي اصلي در رابطه با به خدمت گرفتن تجهيزات جانبي در کامپيوتر بوده است: - چاپگرها به پورت موازي متصل شده و اغلب کامپيوترها داراي يک پورت هستند - مودمها از پورتهاي سريال استفاده مي نمايند. اغلب کامپيوترها داراي دو پورت سريال بوده و در اکثر موارد سرعت مناسبي را دارا نمي باشند. دستگاه هايي که به سرعت بالايي نياز دارند به همراه کارتهاي خود عرضه مي گردند. اين نوع کارتها مي بايست در يکي از اسلات هاي برد اصلي نصب گردند. متاسفانه تعداد اسلات هاي موجود محدود بوده و در برخي حالات نصب نرم افزار مربوط به کارت دردسرآفرين نيز است.
هدف USB خاتمه بخشيدن به تمام موارد و مشکلات موجود در زمينه به خدمت گرفتن تجهيزات جانبي در کامپيوتر است. USB يک روش آسان و استاندارد را براي اتصال 127 دستگاه به کامپيوتر، فراهم مي کند. هر دستگاه مي تواند 6 مگابيت در ثانيه پهناي باند داشته باشد. پهناي باند فوق براي اکثر دستگاه هايي که مي خواهيم به کامپيوتر متصل نمائيم ، مناسب خواهد بود. اکثر تجهيزات جانبي که جديدا توليد مي گردند، داراي يک پورت USB مي باشند. چاپگر، اسکنر، موس ، دوربين هاي ديجيتال ، دوربين هاي وب ، مودم ، بلندگو، تلفن ، رسانه هاي ذخيره سازي ، اتصالات شبکه و... نمونه هايي از اين نوع دستگاه ها هستند. اتصال يک دستگاه USB به کامپيوتر ساده است. کانکتورهاي USB را مي توان در پشت سيستم مشاهده و در ادامه کانکتور USB را به آنها متصل کرد. در صورتي که دستگاهي براي اولين مرتبه (بار اول) نصب گردد، سيستم عامل مربوطه آن را تشخيص و با نصب درايور، عملا زمينه استفاده از دستگاه فراهم خواهد شد. دستگاه هاي USB را مي توان به دفعات به سيستم متصل و يا آنها را از سيستم جدا کرد.اغلب دستگاه هاي USB به همراه کابل اختصاصي خود ارائه مي گردند.

کابلهاي فوق داراي اتصالي از نوع Aهستند. در صورتي که دستگاه USB داراي کانکتور A نباشد به همراه آن سوکتي ارائه شده که مي تواند يک کانکتور از نوع B را قبول نمايد. از کانکتور نوع A براي اتصال به کامپيوتر و از کانکتور نوع Bبراي اتصال دستگاه هاي خاص استفاده مي گردد. اغلب کامپيوترهاي جديد به همراه يک و يا بيش از يک سوکت USB ارائه مي گردند. با توجه به وجود دستگاه هاي متعدد که داراي پورت USB هستند ، مي توان بسادگي دستگاه مورد نظر را ازطريق پورت USBبه يکي از سوکتهاي USB کامپيوتر متصل نمود. مثلا مي توان به کامپيوتر يک چاپگر USB ، يک اسکنر USB ، يک دوربين وب USB و يک کارت شبکه USB را متصل نمود. در صورتي که کامپيوتر داراي صرفا يک کانکتور USB باشد و بخواهيم تجهيزات USB گفته شده را به آن متصل نمائيم چه کار بايد کرد؟ براي حل مشکل فوق مي بايست يک USB hub را تهيه کرد.

USB استاندارد قادر به حمايت از 127 دستگاه است.هاب USBبخشي از استاندارد فوق محسوب مي گردد. يک هاب ممکن است 4 و يا بيش از 4 پورت داشته باشد.هاب به کامپيوتر متصل شده و هر يک از دستگاه ها به يکي از پورتهاي هاب متصل خواهند شد. هابها مي توانند با برق و يا بدون برق باشند. استاندارد USB اين امکان را فراهم مي سازد که دستگاه ها برق مورد نياز خود را از طريق اتصال USB مربوطه تامين نمايند. يک دستگاه با مصرف برق بالا نظير اسکنر داراي منبع تغذيه اختصاصي خود است ولي دستگاه هاي با مصرف برق پايين نظير موس و دوربين هاي ديجيتال ، برق مورد نياز خود را مي توانند از گذرگاه مربوطه تامين نمايند. در صورتي که از دستگاه هايي نظير چاپگر و يا اسکنر استفاده مي گردد که خود داراي منبع تغذيه اختصاصي هستند، نيازي به هاب با برق نخواهد بود. در صورتي که از دستگاه هاي فاقد منبع تغذيه نظير موس و دوربين استفاده مي گردد، به هاب برق دار نياز خواهد بود.هاب داراي ترانسفورماتور اختصاصي خود بوده و برق مورد نياز گذرگاه را تامين خواهد کرد.